HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exsurdo — definition

Conjugation of exsurdo

Regular CEFR B1
[ɛksˈsʊr.doː]

to deafen Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exsurdō
tū exsurdās
is / ea / id exsurdat
nōs exsurdāmus
vōs exsurdātis
eī / eae / ea exsurdant
Indicātīvus imperfectum
ego exsurdābam
tū exsurdābās
is / ea / id exsurdābat
nōs exsurdābāmus
vōs exsurdābātis
eī / eae / ea exsurdābant
Indicātīvus futūrum
ego exsurdābō
tū exsurdābis
is / ea / id exsurdābit
nōs exsurdābimus
vōs exsurdābitis
eī / eae / ea exsurdābunt
Indicātīvus perfectum
ego exsurdāvī
tū exsurdāvistī
is / ea / id exsurdāvit
nōs exsurdāvimus
vōs exsurdāvistis
eī / eae / ea exsurdāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exsurdāveram
tū exsurdāverās
is / ea / id exsurdāverat
nōs exsurdāverāmus
vōs exsurdāverātis
eī / eae / ea exsurdāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exsurdāverō
tū exsurdāveris
is / ea / id exsurdāverit
nōs exsurdāverimus
vōs exsurdāveritis
eī / eae / ea exsurdāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exsurdem
tū exsurdēs
is / ea / id exsurdet
nōs exsurdēmus
vōs exsurdētis
eī / eae / ea exsurdent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exsurdārem
tū exsurdārēs
is / ea / id exsurdāret
nōs exsurdārēmus
vōs exsurdārētis
eī / eae / ea exsurdārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exsurdāverim
tū exsurdāverīs
is / ea / id exsurdāverit
nōs exsurdāverīmus
vōs exsurdāverītis
eī / eae / ea exsurdāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exsurdāvissem
tū exsurdāvissēs
is / ea / id exsurdāvisset
nōs exsurdāvissēmus
vōs exsurdāvissētis
eī / eae / ea exsurdāvissent
Imperātīvus praesēns
tū exsurdā
vōs exsurdāte
Imperātīvus futūrum
tū exsurdātō
is / ea / id exsurdātō
vōs exsurdātōte
eī / eae / ea exsurdantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exsurdāre
Īnfīnītīvus perfectum
— exsurdāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exsurdātūrum esse
Participium praesēns
— exsurdāns
Participium futūrum
— exsurdātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exsurdandī
Gerundium (datīvus)
— exsurdandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exsurdandum
Gerundium (ablātīvus)
— exsurdandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exsurdātum
Supīnum (ablātīvus)
— exsurdātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exsurdor
tū exsurdāris
is / ea / id exsurdātur
nōs exsurdāmur
vōs exsurdāminī
eī / eae / ea exsurdantur
Indicātīvus imperfectum
ego exsurdābar
tū exsurdābāris
is / ea / id exsurdābātur
nōs exsurdābāmur
vōs exsurdābāminī
eī / eae / ea exsurdābantur
Indicātīvus futūrum
ego exsurdābor
tū exsurdāberis
is / ea / id exsurdābitur
nōs exsurdābimur
vōs exsurdābiminī
eī / eae / ea exsurdābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exsurder
tū exsurdēris
is / ea / id exsurdētur
nōs exsurdēmur
vōs exsurdēminī
eī / eae / ea exsurdentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exsurdārer
tū exsurdārēris
is / ea / id exsurdārētur
nōs exsurdārēmur
vōs exsurdārēminī
eī / eae / ea exsurdārentur
Imperātīvus praesēns
tū exsurdāre
vōs exsurdāminī
Imperātīvus futūrum
tū exsurdātor
is / ea / id exsurdātor
eī / eae / ea exsurdantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exsurdārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exsurdātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exsurdātum īrī
Participium perfectum
— exsurdātus
Participium futūrum
— exsurdandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary