HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exsurdo — definición

Conjugation of exsurdo

Regular CEFR B1
/[ɛksˈsʊr.doː]/

to deafen Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exsurdō
exsurdās
is / ea / id exsurdat
nōs exsurdāmus
vōs exsurdātis
eī / eae / ea exsurdant
Indicātīvus imperfectum
ego exsurdābam
exsurdābās
is / ea / id exsurdābat
nōs exsurdābāmus
vōs exsurdābātis
eī / eae / ea exsurdābant
Indicātīvus futūrum
ego exsurdābō
exsurdābis
is / ea / id exsurdābit
nōs exsurdābimus
vōs exsurdābitis
eī / eae / ea exsurdābunt
Indicātīvus perfectum
ego exsurdāvī
exsurdāvistī
is / ea / id exsurdāvit
nōs exsurdāvimus
vōs exsurdāvistis
eī / eae / ea exsurdāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exsurdāveram
exsurdāverās
is / ea / id exsurdāverat
nōs exsurdāverāmus
vōs exsurdāverātis
eī / eae / ea exsurdāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exsurdāverō
exsurdāveris
is / ea / id exsurdāverit
nōs exsurdāverimus
vōs exsurdāveritis
eī / eae / ea exsurdāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exsurdem
exsurdēs
is / ea / id exsurdet
nōs exsurdēmus
vōs exsurdētis
eī / eae / ea exsurdent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exsurdārem
exsurdārēs
is / ea / id exsurdāret
nōs exsurdārēmus
vōs exsurdārētis
eī / eae / ea exsurdārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exsurdāverim
exsurdāverīs
is / ea / id exsurdāverit
nōs exsurdāverīmus
vōs exsurdāverītis
eī / eae / ea exsurdāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exsurdāvissem
exsurdāvissēs
is / ea / id exsurdāvisset
nōs exsurdāvissēmus
vōs exsurdāvissētis
eī / eae / ea exsurdāvissent
Imperātīvus praesēns
exsurdā
vōs exsurdāte
Imperātīvus futūrum
exsurdātō
is / ea / id exsurdātō
vōs exsurdātōte
eī / eae / ea exsurdantō
Īnfīnītīvus praesēns
exsurdāre
Īnfīnītīvus perfectum
exsurdāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
exsurdātūrum esse
Participium praesēns
exsurdāns
Participium futūrum
exsurdātūrus
Gerundium (genitīvus)
exsurdandī
Gerundium (datīvus)
exsurdandō
Gerundium (accūsātīvus)
exsurdandum
Gerundium (ablātīvus)
exsurdandō
Supīnum (accūsātīvus)
exsurdātum
Supīnum (ablātīvus)
exsurdātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exsurdor
exsurdāris
is / ea / id exsurdātur
nōs exsurdāmur
vōs exsurdāminī
eī / eae / ea exsurdantur
Indicātīvus imperfectum
ego exsurdābar
exsurdābāris
is / ea / id exsurdābātur
nōs exsurdābāmur
vōs exsurdābāminī
eī / eae / ea exsurdābantur
Indicātīvus futūrum
ego exsurdābor
exsurdāberis
is / ea / id exsurdābitur
nōs exsurdābimur
vōs exsurdābiminī
eī / eae / ea exsurdābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exsurder
exsurdēris
is / ea / id exsurdētur
nōs exsurdēmur
vōs exsurdēminī
eī / eae / ea exsurdentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exsurdārer
exsurdārēris
is / ea / id exsurdārētur
nōs exsurdārēmur
vōs exsurdārēminī
eī / eae / ea exsurdārentur
Imperātīvus praesēns
exsurdāre
vōs exsurdāminī
Imperātīvus futūrum
exsurdātor
is / ea / id exsurdātor
eī / eae / ea exsurdantor
Īnfīnītīvus praesēns
exsurdārī
Īnfīnītīvus perfectum
exsurdātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
exsurdātum īrī
Participium perfectum
exsurdātus
Participium futūrum
exsurdandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary