Conjugation of extabesco
[ɛk.staːˈbeːs.koː]to melt away, vanish, disappear Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | extābēscō |
| tū | extābēscis |
| is / ea / id | extābēscit |
| nōs | extābēscimus |
| vōs | extābēscitis |
| eī / eae / ea | extābēscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | extābēscēbam |
| tū | extābēscēbās |
| is / ea / id | extābēscēbat |
| nōs | extābēscēbāmus |
| vōs | extābēscēbātis |
| eī / eae / ea | extābēscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | extābēscam |
| tū | extābēscēs |
| is / ea / id | extābēscet |
| nōs | extābēscēmus |
| vōs | extābēscētis |
| eī / eae / ea | extābēscent |
Indicātīvus perfectum
| ego | extābuī |
| tū | extābuistī |
| is / ea / id | extābuit |
| nōs | extābuimus |
| vōs | extābuistis |
| eī / eae / ea | extābuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | extābueram |
| tū | extābuerās |
| is / ea / id | extābuerat |
| nōs | extābuerāmus |
| vōs | extābuerātis |
| eī / eae / ea | extābuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | extābuerō |
| tū | extābueris |
| is / ea / id | extābuerit |
| nōs | extābuerimus |
| vōs | extābueritis |
| eī / eae / ea | extābuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | extābēscam |
| tū | extābēscās |
| is / ea / id | extābēscat |
| nōs | extābēscāmus |
| vōs | extābēscātis |
| eī / eae / ea | extābēscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | extābēscerem |
| tū | extābēscerēs |
| is / ea / id | extābēsceret |
| nōs | extābēscerēmus |
| vōs | extābēscerētis |
| eī / eae / ea | extābēscerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | extābuerim |
| tū | extābuerīs |
| is / ea / id | extābuerit |
| nōs | extābuerīmus |
| vōs | extābuerītis |
| eī / eae / ea | extābuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | extābuissem |
| tū | extābuissēs |
| is / ea / id | extābuisset |
| nōs | extābuissēmus |
| vōs | extābuissētis |
| eī / eae / ea | extābuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | extābēsce |
| vōs | extābēscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | extābēscitō |
| is / ea / id | extābēscitō |
| vōs | extābēscitōte |
| eī / eae / ea | extābēscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | extābēscere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | extābuisse |
Participium praesēns
| — | extābēscēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | extābēscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | extābēscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | extābēscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | extābēscendō |