HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← expejuro — definición

Conjugation of expejuro

Regular CEFR B2
/[ɛk.spɛjˈjuː.roː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego expejūrō
expejūrās
is / ea / id expejūrat
nōs expejūrāmus
vōs expejūrātis
eī / eae / ea expejūrant
Indicātīvus imperfectum
ego expejūrābam
expejūrābās
is / ea / id expejūrābat
nōs expejūrābāmus
vōs expejūrābātis
eī / eae / ea expejūrābant
Indicātīvus futūrum
ego expejūrābō
expejūrābis
is / ea / id expejūrābit
nōs expejūrābimus
vōs expejūrābitis
eī / eae / ea expejūrābunt
Indicātīvus perfectum
ego expejūrāvī
expejūrāvistī
is / ea / id expejūrāvit
nōs expejūrāvimus
vōs expejūrāvistis
eī / eae / ea expejūrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego expejūrāveram
expejūrāverās
is / ea / id expejūrāverat
nōs expejūrāverāmus
vōs expejūrāverātis
eī / eae / ea expejūrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego expejūrāverō
expejūrāveris
is / ea / id expejūrāverit
nōs expejūrāverimus
vōs expejūrāveritis
eī / eae / ea expejūrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego expejūrem
expejūrēs
is / ea / id expejūret
nōs expejūrēmus
vōs expejūrētis
eī / eae / ea expejūrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego expejūrārem
expejūrārēs
is / ea / id expejūrāret
nōs expejūrārēmus
vōs expejūrārētis
eī / eae / ea expejūrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego expejūrāverim
expejūrāverīs
is / ea / id expejūrāverit
nōs expejūrāverīmus
vōs expejūrāverītis
eī / eae / ea expejūrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego expejūrāvissem
expejūrāvissēs
is / ea / id expejūrāvisset
nōs expejūrāvissēmus
vōs expejūrāvissētis
eī / eae / ea expejūrāvissent
Imperātīvus praesēns
expejūrā
vōs expejūrāte
Imperātīvus futūrum
expejūrātō
is / ea / id expejūrātō
vōs expejūrātōte
eī / eae / ea expejūrantō
Īnfīnītīvus praesēns
expejūrāre
Īnfīnītīvus perfectum
expejūrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
expejūrātūrum esse
Participium praesēns
expejūrāns
Participium futūrum
expejūrātūrus
Gerundium (genitīvus)
expejūrandī
Gerundium (datīvus)
expejūrandō
Gerundium (accūsātīvus)
expejūrandum
Gerundium (ablātīvus)
expejūrandō
Supīnum (accūsātīvus)
expejūrātum
Supīnum (ablātīvus)
expejūrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego expejūror
expejūrāris
is / ea / id expejūrātur
nōs expejūrāmur
vōs expejūrāminī
eī / eae / ea expejūrantur
Indicātīvus imperfectum
ego expejūrābar
expejūrābāris
is / ea / id expejūrābātur
nōs expejūrābāmur
vōs expejūrābāminī
eī / eae / ea expejūrābantur
Indicātīvus futūrum
ego expejūrābor
expejūrāberis
is / ea / id expejūrābitur
nōs expejūrābimur
vōs expejūrābiminī
eī / eae / ea expejūrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego expejūrer
expejūrēris
is / ea / id expejūrētur
nōs expejūrēmur
vōs expejūrēminī
eī / eae / ea expejūrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego expejūrārer
expejūrārēris
is / ea / id expejūrārētur
nōs expejūrārēmur
vōs expejūrārēminī
eī / eae / ea expejūrārentur
Imperātīvus praesēns
expejūrāre
vōs expejūrāminī
Imperātīvus futūrum
expejūrātor
is / ea / id expejūrātor
eī / eae / ea expejūrantor
Īnfīnītīvus praesēns
expejūrārī
Īnfīnītīvus perfectum
expejūrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
expejūrātum īrī
Participium perfectum
expejūrātus
Participium futūrum
expejūrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary