Conjugation of experior
/[ɛkˈspɛ.ri.ɔr]/to attempt, to try; to test, to put to the test, to find out, to prove; therefore, to make trial of a person or thing Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | experior |
| tū | experīris |
| is / ea / id | experītur |
| nōs | experīmur |
| vōs | experīminī |
| eī / eae / ea | experiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | experiēbar |
| tū | experiēbāris |
| is / ea / id | experiēbātur |
| nōs | experiēbāmur |
| vōs | experiēbāminī |
| eī / eae / ea | experiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | experiar |
| tū | experiēris |
| is / ea / id | experiētur |
| nōs | experiēmur |
| vōs | experiēminī |
| eī / eae / ea | experientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | experiar |
| tū | experiāris |
| is / ea / id | experiātur |
| nōs | experiāmur |
| vōs | experiāminī |
| eī / eae / ea | experiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | experīrer |
| tū | experīrēris |
| is / ea / id | experīrētur |
| nōs | experīrēmur |
| vōs | experīrēminī |
| eī / eae / ea | experīrentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | experīre |
| vōs | experīminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | experītor |
| is / ea / id | experītor |
| eī / eae / ea | experiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | experīrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | expertum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | expertūrum esse |
Participium praesēns
| — | experiēns |
Participium futūrum
| — | expertūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | experiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | experiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | experiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | experiendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | expertum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | expertū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | experiendus |