HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exonero — definición

Conjugation of exonero

Regular CEFR B1
/[ɛkˈsɔ.nɛ.roː]/

to unload, discharge Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exonerō
exonerās
is / ea / id exonerat
nōs exonerāmus
vōs exonerātis
eī / eae / ea exonerant
Indicātīvus imperfectum
ego exonerābam
exonerābās
is / ea / id exonerābat
nōs exonerābāmus
vōs exonerābātis
eī / eae / ea exonerābant
Indicātīvus futūrum
ego exonerābō
exonerābis
is / ea / id exonerābit
nōs exonerābimus
vōs exonerābitis
eī / eae / ea exonerābunt
Indicātīvus perfectum
ego exonerāvī
exonerāvistī
is / ea / id exonerāvit
nōs exonerāvimus
vōs exonerāvistis
eī / eae / ea exonerāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exonerāveram
exonerāverās
is / ea / id exonerāverat
nōs exonerāverāmus
vōs exonerāverātis
eī / eae / ea exonerāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exonerāverō
exonerāveris
is / ea / id exonerāverit
nōs exonerāverimus
vōs exonerāveritis
eī / eae / ea exonerāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exonerem
exonerēs
is / ea / id exoneret
nōs exonerēmus
vōs exonerētis
eī / eae / ea exonerent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exonerārem
exonerārēs
is / ea / id exonerāret
nōs exonerārēmus
vōs exonerārētis
eī / eae / ea exonerārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exonerāverim
exonerāverīs
is / ea / id exonerāverit
nōs exonerāverīmus
vōs exonerāverītis
eī / eae / ea exonerāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exonerāvissem
exonerāvissēs
is / ea / id exonerāvisset
nōs exonerāvissēmus
vōs exonerāvissētis
eī / eae / ea exonerāvissent
Imperātīvus praesēns
exonerā
vōs exonerāte
Imperātīvus futūrum
exonerātō
is / ea / id exonerātō
vōs exonerātōte
eī / eae / ea exonerantō
Īnfīnītīvus praesēns
exonerāre
Īnfīnītīvus perfectum
exonerāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
exonerātūrum esse
Participium praesēns
exonerāns
Participium futūrum
exonerātūrus
Gerundium (genitīvus)
exonerandī
Gerundium (datīvus)
exonerandō
Gerundium (accūsātīvus)
exonerandum
Gerundium (ablātīvus)
exonerandō
Supīnum (accūsātīvus)
exonerātum
Supīnum (ablātīvus)
exonerātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exoneror
exonerāris
is / ea / id exonerātur
nōs exonerāmur
vōs exonerāminī
eī / eae / ea exonerantur
Indicātīvus imperfectum
ego exonerābar
exonerābāris
is / ea / id exonerābātur
nōs exonerābāmur
vōs exonerābāminī
eī / eae / ea exonerābantur
Indicātīvus futūrum
ego exonerābor
exonerāberis
is / ea / id exonerābitur
nōs exonerābimur
vōs exonerābiminī
eī / eae / ea exonerābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exonerer
exonerēris
is / ea / id exonerētur
nōs exonerēmur
vōs exonerēminī
eī / eae / ea exonerentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exonerārer
exonerārēris
is / ea / id exonerārētur
nōs exonerārēmur
vōs exonerārēminī
eī / eae / ea exonerārentur
Imperātīvus praesēns
exonerāre
vōs exonerāminī
Imperātīvus futūrum
exonerātor
is / ea / id exonerātor
eī / eae / ea exonerantor
Īnfīnītīvus praesēns
exonerārī
Īnfīnītīvus perfectum
exonerātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
exonerātum īrī
Participium perfectum
exonerātus
Participium futūrum
exonerandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary