Conjugation of exonio
to accept an excuse; to prorogue a court Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | exoniō |
| tū | exoniās |
| is / ea / id | exoniat |
| nōs | exoniāmus |
| vōs | exoniātis |
| eī / eae / ea | exoniant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | exoniābam |
| tū | exoniābās |
| is / ea / id | exoniābat |
| nōs | exoniābāmus |
| vōs | exoniābātis |
| eī / eae / ea | exoniābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | exoniābō |
| tū | exoniābis |
| is / ea / id | exoniābit |
| nōs | exoniābimus |
| vōs | exoniābitis |
| eī / eae / ea | exoniābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | exoniāvī |
| tū | exoniāvistī |
| is / ea / id | exoniāvit |
| nōs | exoniāvimus |
| vōs | exoniāvistis |
| eī / eae / ea | exoniāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | exoniāveram |
| tū | exoniāverās |
| is / ea / id | exoniāverat |
| nōs | exoniāverāmus |
| vōs | exoniāverātis |
| eī / eae / ea | exoniāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | exoniāverō |
| tū | exoniāveris |
| is / ea / id | exoniāverit |
| nōs | exoniāverimus |
| vōs | exoniāveritis |
| eī / eae / ea | exoniāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | exoniem |
| tū | exoniēs |
| is / ea / id | exoniet |
| nōs | exoniēmus |
| vōs | exoniētis |
| eī / eae / ea | exonient |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exoniārem |
| tū | exoniārēs |
| is / ea / id | exoniāret |
| nōs | exoniārēmus |
| vōs | exoniārētis |
| eī / eae / ea | exoniārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | exoniāverim |
| tū | exoniāverīs |
| is / ea / id | exoniāverit |
| nōs | exoniāverīmus |
| vōs | exoniāverītis |
| eī / eae / ea | exoniāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | exoniāvissem |
| tū | exoniāvissēs |
| is / ea / id | exoniāvisset |
| nōs | exoniāvissēmus |
| vōs | exoniāvissētis |
| eī / eae / ea | exoniāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | exoniā |
| vōs | exoniāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | exoniātō |
| is / ea / id | exoniātō |
| vōs | exoniātōte |
| eī / eae / ea | exoniantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | exoniāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | exoniāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exoniātūrum esse |
Participium praesēns
| — | exoniāns |
Participium futūrum
| — | exoniātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | exoniandī |
Gerundium (datīvus)
| — | exoniandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | exoniandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | exoniandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | exoniātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | exoniātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | exonior |
| tū | exoniāris |
| is / ea / id | exoniātur |
| nōs | exoniāmur |
| vōs | exoniāminī |
| eī / eae / ea | exoniantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | exoniābar |
| tū | exoniābāris |
| is / ea / id | exoniābātur |
| nōs | exoniābāmur |
| vōs | exoniābāminī |
| eī / eae / ea | exoniābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | exoniābor |
| tū | exoniāberis |
| is / ea / id | exoniābitur |
| nōs | exoniābimur |
| vōs | exoniābiminī |
| eī / eae / ea | exoniābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | exonier |
| tū | exoniēris |
| is / ea / id | exoniētur |
| nōs | exoniēmur |
| vōs | exoniēminī |
| eī / eae / ea | exonientur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exoniārer |
| tū | exoniārēris |
| is / ea / id | exoniārētur |
| nōs | exoniārēmur |
| vōs | exoniārēminī |
| eī / eae / ea | exoniārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | exoniāre |
| vōs | exoniāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | exoniātor |
| is / ea / id | exoniātor |
| eī / eae / ea | exoniantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | exoniārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | exoniātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exoniātum īrī |
Participium perfectum
| — | exoniātus |
Participium futūrum
| — | exoniandus |