HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exonero — definition

Conjugation of exonero

Regular CEFR B1
[ɛkˈsɔ.nɛ.roː]

to unload, discharge Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exonerō
tū exonerās
is / ea / id exonerat
nōs exonerāmus
vōs exonerātis
eī / eae / ea exonerant
Indicātīvus imperfectum
ego exonerābam
tū exonerābās
is / ea / id exonerābat
nōs exonerābāmus
vōs exonerābātis
eī / eae / ea exonerābant
Indicātīvus futūrum
ego exonerābō
tū exonerābis
is / ea / id exonerābit
nōs exonerābimus
vōs exonerābitis
eī / eae / ea exonerābunt
Indicātīvus perfectum
ego exonerāvī
tū exonerāvistī
is / ea / id exonerāvit
nōs exonerāvimus
vōs exonerāvistis
eī / eae / ea exonerāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exonerāveram
tū exonerāverās
is / ea / id exonerāverat
nōs exonerāverāmus
vōs exonerāverātis
eī / eae / ea exonerāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exonerāverō
tū exonerāveris
is / ea / id exonerāverit
nōs exonerāverimus
vōs exonerāveritis
eī / eae / ea exonerāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exonerem
tū exonerēs
is / ea / id exoneret
nōs exonerēmus
vōs exonerētis
eī / eae / ea exonerent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exonerārem
tū exonerārēs
is / ea / id exonerāret
nōs exonerārēmus
vōs exonerārētis
eī / eae / ea exonerārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exonerāverim
tū exonerāverīs
is / ea / id exonerāverit
nōs exonerāverīmus
vōs exonerāverītis
eī / eae / ea exonerāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exonerāvissem
tū exonerāvissēs
is / ea / id exonerāvisset
nōs exonerāvissēmus
vōs exonerāvissētis
eī / eae / ea exonerāvissent
Imperātīvus praesēns
tū exonerā
vōs exonerāte
Imperātīvus futūrum
tū exonerātō
is / ea / id exonerātō
vōs exonerātōte
eī / eae / ea exonerantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exonerāre
Īnfīnītīvus perfectum
— exonerāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exonerātūrum esse
Participium praesēns
— exonerāns
Participium futūrum
— exonerātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exonerandī
Gerundium (datīvus)
— exonerandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exonerandum
Gerundium (ablātīvus)
— exonerandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exonerātum
Supīnum (ablātīvus)
— exonerātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exoneror
tū exonerāris
is / ea / id exonerātur
nōs exonerāmur
vōs exonerāminī
eī / eae / ea exonerantur
Indicātīvus imperfectum
ego exonerābar
tū exonerābāris
is / ea / id exonerābātur
nōs exonerābāmur
vōs exonerābāminī
eī / eae / ea exonerābantur
Indicātīvus futūrum
ego exonerābor
tū exonerāberis
is / ea / id exonerābitur
nōs exonerābimur
vōs exonerābiminī
eī / eae / ea exonerābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exonerer
tū exonerēris
is / ea / id exonerētur
nōs exonerēmur
vōs exonerēminī
eī / eae / ea exonerentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exonerārer
tū exonerārēris
is / ea / id exonerārētur
nōs exonerārēmur
vōs exonerārēminī
eī / eae / ea exonerārentur
Imperātīvus praesēns
tū exonerāre
vōs exonerāminī
Imperātīvus futūrum
tū exonerātor
is / ea / id exonerātor
eī / eae / ea exonerantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exonerārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exonerātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exonerātum īrī
Participium perfectum
— exonerātus
Participium futūrum
— exonerandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary