HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← digno — definition

Conjugation of digno

Regular CEFR B1
[ˈdɪŋ.noː]

to deem worthy, suitable, or fitting Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dignō
tū dignās
is / ea / id dignat
nōs dignāmus
vōs dignātis
eī / eae / ea dignant
Indicātīvus imperfectum
ego dignābam
tū dignābās
is / ea / id dignābat
nōs dignābāmus
vōs dignābātis
eī / eae / ea dignābant
Indicātīvus futūrum
ego dignābō
tū dignābis
is / ea / id dignābit
nōs dignābimus
vōs dignābitis
eī / eae / ea dignābunt
Indicātīvus perfectum
ego dignāvī
tū dignāvistī
is / ea / id dignāvit
nōs dignāvimus
vōs dignāvistis
eī / eae / ea dignāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dignāveram
tū dignāverās
is / ea / id dignāverat
nōs dignāverāmus
vōs dignāverātis
eī / eae / ea dignāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dignāverō
tū dignāveris
is / ea / id dignāverit
nōs dignāverimus
vōs dignāveritis
eī / eae / ea dignāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dignem
tū dignēs
is / ea / id dignet
nōs dignēmus
vōs dignētis
eī / eae / ea dignent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dignārem
tū dignārēs
is / ea / id dignāret
nōs dignārēmus
vōs dignārētis
eī / eae / ea dignārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dignāverim
tū dignāverīs
is / ea / id dignāverit
nōs dignāverīmus
vōs dignāverītis
eī / eae / ea dignāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dignāvissem
tū dignāvissēs
is / ea / id dignāvisset
nōs dignāvissēmus
vōs dignāvissētis
eī / eae / ea dignāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dignā
vōs dignāte
Imperātīvus futūrum
tū dignātō
is / ea / id dignātō
vōs dignātōte
eī / eae / ea dignantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dignāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dignāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dignātūrum esse
Participium praesēns
— dignāns
Participium futūrum
— dignātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dignandī
Gerundium (datīvus)
— dignandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dignandum
Gerundium (ablātīvus)
— dignandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dignātum
Supīnum (ablātīvus)
— dignātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dignor
tū dignāris
is / ea / id dignātur
nōs dignāmur
vōs dignāminī
eī / eae / ea dignantur
Indicātīvus imperfectum
ego dignābar
tū dignābāris
is / ea / id dignābātur
nōs dignābāmur
vōs dignābāminī
eī / eae / ea dignābantur
Indicātīvus futūrum
ego dignābor
tū dignāberis
is / ea / id dignābitur
nōs dignābimur
vōs dignābiminī
eī / eae / ea dignābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego digner
tū dignēris
is / ea / id dignētur
nōs dignēmur
vōs dignēminī
eī / eae / ea dignentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dignārer
tū dignārēris
is / ea / id dignārētur
nōs dignārēmur
vōs dignārēminī
eī / eae / ea dignārentur
Imperātīvus praesēns
tū dignāre
vōs dignāminī
Imperātīvus futūrum
tū dignātor
is / ea / id dignātor
eī / eae / ea dignantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dignārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dignātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dignātum īrī
Participium perfectum
— dignātus
Participium futūrum
— dignandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary