Conjugation of dignor
first-person singular present passive indicative of dignō Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dignor |
| tū | dignāris |
| is / ea / id | dignātur |
| nōs | dignāmur |
| vōs | dignāminī |
| eī / eae / ea | dignantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dignābar |
| tū | dignābāris |
| is / ea / id | dignābātur |
| nōs | dignābāmur |
| vōs | dignābāminī |
| eī / eae / ea | dignābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | dignābor |
| tū | dignāberis |
| is / ea / id | dignābitur |
| nōs | dignābimur |
| vōs | dignābiminī |
| eī / eae / ea | dignābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | digner |
| tū | dignēris |
| is / ea / id | dignētur |
| nōs | dignēmur |
| vōs | dignēminī |
| eī / eae / ea | dignentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dignārer |
| tū | dignārēris |
| is / ea / id | dignārētur |
| nōs | dignārēmur |
| vōs | dignārēminī |
| eī / eae / ea | dignārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | dignāre |
| vōs | dignāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | dignātor |
| is / ea / id | dignātor |
| eī / eae / ea | dignantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dignārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dignātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | dignātūrum esse |
Participium praesēns
| — | dignāns |
Participium futūrum
| — | dignātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | dignandī |
Gerundium (datīvus)
| — | dignandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | dignandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | dignandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | dignātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | dignātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | dignandus |