Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | convincō |
| tū | convincis |
| is / ea / id | convincit |
| nōs | convincimus |
| vōs | convincitis |
| eī / eae / ea | convincunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | convincēbam |
| tū | convincēbās |
| is / ea / id | convincēbat |
| nōs | convincēbāmus |
| vōs | convincēbātis |
| eī / eae / ea | convincēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | convincam |
| tū | convincēs |
| is / ea / id | convincet |
| nōs | convincēmus |
| vōs | convincētis |
| eī / eae / ea | convincent |
Indicātīvus perfectum
| ego | convīcī |
| tū | convīcistī |
| is / ea / id | convīcit |
| nōs | convīcimus |
| vōs | convīcistis |
| eī / eae / ea | convīcērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | convīceram |
| tū | convīcerās |
| is / ea / id | convīcerat |
| nōs | convīcerāmus |
| vōs | convīcerātis |
| eī / eae / ea | convīcerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | convīcerō |
| tū | convīceris |
| is / ea / id | convīcerit |
| nōs | convīcerimus |
| vōs | convīceritis |
| eī / eae / ea | convīcerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | convincam |
| tū | convincās |
| is / ea / id | convincat |
| nōs | convincāmus |
| vōs | convincātis |
| eī / eae / ea | convincant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | convincerem |
| tū | convincerēs |
| is / ea / id | convinceret |
| nōs | convincerēmus |
| vōs | convincerētis |
| eī / eae / ea | convincerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | convīcerim |
| tū | convīcerīs |
| is / ea / id | convīcerit |
| nōs | convīcerīmus |
| vōs | convīcerītis |
| eī / eae / ea | convīcerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | convīcissem |
| tū | convīcissēs |
| is / ea / id | convīcisset |
| nōs | convīcissēmus |
| vōs | convīcissētis |
| eī / eae / ea | convīcissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | convince |
| vōs | convincite |
Imperātīvus futūrum
| tū | convincitō |
| is / ea / id | convincitō |
| vōs | convincitōte |
| eī / eae / ea | convincuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | convincere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | convīcisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | convictūrum esse |
Participium praesēns
| — | convincēns |
Participium futūrum
| — | convictūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | convincendī |
Gerundium (datīvus)
| — | convincendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | convincendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | convincendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | convictum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | convictū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | convincor |
| tū | convinceris |
| is / ea / id | convincitur |
| nōs | convincimur |
| vōs | convinciminī |
| eī / eae / ea | convincuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | convincēbar |
| tū | convincēbāris |
| is / ea / id | convincēbātur |
| nōs | convincēbāmur |
| vōs | convincēbāminī |
| eī / eae / ea | convincēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | convincar |
| tū | convincēris |
| is / ea / id | convincētur |
| nōs | convincēmur |
| vōs | convincēminī |
| eī / eae / ea | convincentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | convincar |
| tū | convincāris |
| is / ea / id | convincātur |
| nōs | convincāmur |
| vōs | convincāminī |
| eī / eae / ea | convincantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | convincerer |
| tū | convincerēris |
| is / ea / id | convincerētur |
| nōs | convincerēmur |
| vōs | convincerēminī |
| eī / eae / ea | convincerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | convincere |
| vōs | convinciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | convincitor |
| is / ea / id | convincitor |
| eī / eae / ea | convincuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | convincī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | convictum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | convictum īrī |
Participium perfectum
| — | convictus |
Participium futūrum
| — | convincendus |