HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← convito — definición

Conjugation of convito

Regular CEFR B1
/[kɔnˈwiː.toː]/

to invite Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego convītō
convītās
is / ea / id convītat
nōs convītāmus
vōs convītātis
eī / eae / ea convītant
Indicātīvus imperfectum
ego convītābam
convītābās
is / ea / id convītābat
nōs convītābāmus
vōs convītābātis
eī / eae / ea convītābant
Indicātīvus futūrum
ego convītābō
convītābis
is / ea / id convītābit
nōs convītābimus
vōs convītābitis
eī / eae / ea convītābunt
Indicātīvus perfectum
ego convītāvī
convītāvistī
is / ea / id convītāvit
nōs convītāvimus
vōs convītāvistis
eī / eae / ea convītāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego convītāveram
convītāverās
is / ea / id convītāverat
nōs convītāverāmus
vōs convītāverātis
eī / eae / ea convītāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego convītāverō
convītāveris
is / ea / id convītāverit
nōs convītāverimus
vōs convītāveritis
eī / eae / ea convītāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego convītem
convītēs
is / ea / id convītet
nōs convītēmus
vōs convītētis
eī / eae / ea convītent
Coniūnctīvus imperfectum
ego convītārem
convītārēs
is / ea / id convītāret
nōs convītārēmus
vōs convītārētis
eī / eae / ea convītārent
Coniūnctīvus perfectum
ego convītāverim
convītāverīs
is / ea / id convītāverit
nōs convītāverīmus
vōs convītāverītis
eī / eae / ea convītāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego convītāvissem
convītāvissēs
is / ea / id convītāvisset
nōs convītāvissēmus
vōs convītāvissētis
eī / eae / ea convītāvissent
Imperātīvus praesēns
convītā
vōs convītāte
Imperātīvus futūrum
convītātō
is / ea / id convītātō
vōs convītātōte
eī / eae / ea convītantō
Īnfīnītīvus praesēns
convītāre
Īnfīnītīvus perfectum
convītāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
convītātūrum esse
Participium praesēns
convītāns
Participium futūrum
convītātūrus
Gerundium (genitīvus)
convītandī
Gerundium (datīvus)
convītandō
Gerundium (accūsātīvus)
convītandum
Gerundium (ablātīvus)
convītandō
Supīnum (accūsātīvus)
convītātum
Supīnum (ablātīvus)
convītātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego convītor
convītāris
is / ea / id convītātur
nōs convītāmur
vōs convītāminī
eī / eae / ea convītantur
Indicātīvus imperfectum
ego convītābar
convītābāris
is / ea / id convītābātur
nōs convītābāmur
vōs convītābāminī
eī / eae / ea convītābantur
Indicātīvus futūrum
ego convītābor
convītāberis
is / ea / id convītābitur
nōs convītābimur
vōs convītābiminī
eī / eae / ea convītābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego convīter
convītēris
is / ea / id convītētur
nōs convītēmur
vōs convītēminī
eī / eae / ea convītentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego convītārer
convītārēris
is / ea / id convītārētur
nōs convītārēmur
vōs convītārēminī
eī / eae / ea convītārentur
Imperātīvus praesēns
convītāre
vōs convītāminī
Imperātīvus futūrum
convītātor
is / ea / id convītātor
eī / eae / ea convītantor
Īnfīnītīvus praesēns
convītārī
Īnfīnītīvus perfectum
convītātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
convītātum īrī
Participium perfectum
convītātus
Participium futūrum
convītandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary