HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← convinco — definition

Conjugation of convinco

Regular CEFR B2
[kɔnˈwɪŋ.koː]

to convict, find guilty Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego convincō
tū convincis
is / ea / id convincit
nōs convincimus
vōs convincitis
eī / eae / ea convincunt
Indicātīvus imperfectum
ego convincēbam
tū convincēbās
is / ea / id convincēbat
nōs convincēbāmus
vōs convincēbātis
eī / eae / ea convincēbant
Indicātīvus futūrum
ego convincam
tū convincēs
is / ea / id convincet
nōs convincēmus
vōs convincētis
eī / eae / ea convincent
Indicātīvus perfectum
ego convīcī
tū convīcistī
is / ea / id convīcit
nōs convīcimus
vōs convīcistis
eī / eae / ea convīcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego convīceram
tū convīcerās
is / ea / id convīcerat
nōs convīcerāmus
vōs convīcerātis
eī / eae / ea convīcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego convīcerō
tū convīceris
is / ea / id convīcerit
nōs convīcerimus
vōs convīceritis
eī / eae / ea convīcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego convincam
tū convincās
is / ea / id convincat
nōs convincāmus
vōs convincātis
eī / eae / ea convincant
Coniūnctīvus imperfectum
ego convincerem
tū convincerēs
is / ea / id convinceret
nōs convincerēmus
vōs convincerētis
eī / eae / ea convincerent
Coniūnctīvus perfectum
ego convīcerim
tū convīcerīs
is / ea / id convīcerit
nōs convīcerīmus
vōs convīcerītis
eī / eae / ea convīcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego convīcissem
tū convīcissēs
is / ea / id convīcisset
nōs convīcissēmus
vōs convīcissētis
eī / eae / ea convīcissent
Imperātīvus praesēns
tū convince
vōs convincite
Imperātīvus futūrum
tū convincitō
is / ea / id convincitō
vōs convincitōte
eī / eae / ea convincuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— convincere
Īnfīnītīvus perfectum
— convīcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— convictūrum esse
Participium praesēns
— convincēns
Participium futūrum
— convictūrus
Gerundium (genitīvus)
— convincendī
Gerundium (datīvus)
— convincendō
Gerundium (accūsātīvus)
— convincendum
Gerundium (ablātīvus)
— convincendō
Supīnum (accūsātīvus)
— convictum
Supīnum (ablātīvus)
— convictū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego convincor
tū convinceris
is / ea / id convincitur
nōs convincimur
vōs convinciminī
eī / eae / ea convincuntur
Indicātīvus imperfectum
ego convincēbar
tū convincēbāris
is / ea / id convincēbātur
nōs convincēbāmur
vōs convincēbāminī
eī / eae / ea convincēbantur
Indicātīvus futūrum
ego convincar
tū convincēris
is / ea / id convincētur
nōs convincēmur
vōs convincēminī
eī / eae / ea convincentur
Coniūnctīvus praesēns
ego convincar
tū convincāris
is / ea / id convincātur
nōs convincāmur
vōs convincāminī
eī / eae / ea convincantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego convincerer
tū convincerēris
is / ea / id convincerētur
nōs convincerēmur
vōs convincerēminī
eī / eae / ea convincerentur
Imperātīvus praesēns
tū convincere
vōs convinciminī
Imperātīvus futūrum
tū convincitor
is / ea / id convincitor
eī / eae / ea convincuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— convincī
Īnfīnītīvus perfectum
— convictum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— convictum īrī
Participium perfectum
— convictus
Participium futūrum
— convincendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary