HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← complecto — definition

Conjugation of complecto

Regular CEFR B2
[kɔmˈpɫɛk.toː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego complectō
tū complectis
is / ea / id complectit
nōs complectimus
vōs complectitis
eī / eae / ea complectunt
Indicātīvus imperfectum
ego complectēbam
tū complectēbās
is / ea / id complectēbat
nōs complectēbāmus
vōs complectēbātis
eī / eae / ea complectēbant
Indicātīvus futūrum
ego complectam
tū complectēs
is / ea / id complectet
nōs complectēmus
vōs complectētis
eī / eae / ea complectent
Indicātīvus perfectum
ego complectī
tū complectistī
is / ea / id complectit
nōs complectimus
vōs complectistis
eī / eae / ea complectērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego complecteram
tū complecterās
is / ea / id complecterat
nōs complecterāmus
vōs complecterātis
eī / eae / ea complecterant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego complecterō
tū complecteris
is / ea / id complecterit
nōs complecterimus
vōs complecteritis
eī / eae / ea complecterint
Coniūnctīvus praesēns
ego complectam
tū complectās
is / ea / id complectat
nōs complectāmus
vōs complectātis
eī / eae / ea complectant
Coniūnctīvus imperfectum
ego complecterem
tū complecterēs
is / ea / id complecteret
nōs complecterēmus
vōs complecterētis
eī / eae / ea complecterent
Coniūnctīvus perfectum
ego complecterim
tū complecterīs
is / ea / id complecterit
nōs complecterīmus
vōs complecterītis
eī / eae / ea complecterint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego complectissem
tū complectissēs
is / ea / id complectisset
nōs complectissēmus
vōs complectissētis
eī / eae / ea complectissent
Imperātīvus praesēns
tū complecte
vōs complectite
Imperātīvus futūrum
tū complectitō
is / ea / id complectitō
vōs complectitōte
eī / eae / ea complectuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— complectere
Īnfīnītīvus perfectum
— complectisse
Īnfīnītīvus futūrum
— complexūrum esse
Participium praesēns
— complectēns
Participium futūrum
— complexūrus
Gerundium (genitīvus)
— complectendī
Gerundium (datīvus)
— complectendō
Gerundium (accūsātīvus)
— complectendum
Gerundium (ablātīvus)
— complectendō
Supīnum (accūsātīvus)
— complexum
Supīnum (ablātīvus)
— complexū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego complector
tū complecteris
is / ea / id complectitur
nōs complectimur
vōs complectiminī
eī / eae / ea complectuntur
Indicātīvus imperfectum
ego complectēbar
tū complectēbāris
is / ea / id complectēbātur
nōs complectēbāmur
vōs complectēbāminī
eī / eae / ea complectēbantur
Indicātīvus futūrum
ego complectar
tū complectēris
is / ea / id complectētur
nōs complectēmur
vōs complectēminī
eī / eae / ea complectentur
Coniūnctīvus praesēns
ego complectar
tū complectāris
is / ea / id complectātur
nōs complectāmur
vōs complectāminī
eī / eae / ea complectantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego complecterer
tū complecterēris
is / ea / id complecterētur
nōs complecterēmur
vōs complecterēminī
eī / eae / ea complecterentur
Imperātīvus praesēns
tū complectere
vōs complectiminī
Imperātīvus futūrum
tū complectitor
is / ea / id complectitor
eī / eae / ea complectuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— complectī
Īnfīnītīvus perfectum
— complexum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— complexum īrī
Participium perfectum
— complexus
Participium futūrum
— complectendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary