Conjugation of complector
/[kɔmˈpɫɛk.tɔr]/to encircle, surround, encompass Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | complector |
| tū | complecteris |
| is / ea / id | complectitur |
| nōs | complectimur |
| vōs | complectiminī |
| eī / eae / ea | complectuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | complectēbar |
| tū | complectēbāris |
| is / ea / id | complectēbātur |
| nōs | complectēbāmur |
| vōs | complectēbāminī |
| eī / eae / ea | complectēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | complectar |
| tū | complectēris |
| is / ea / id | complectētur |
| nōs | complectēmur |
| vōs | complectēminī |
| eī / eae / ea | complectentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | complectar |
| tū | complectāris |
| is / ea / id | complectātur |
| nōs | complectāmur |
| vōs | complectāminī |
| eī / eae / ea | complectantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | complecterer |
| tū | complecterēris |
| is / ea / id | complecterētur |
| nōs | complecterēmur |
| vōs | complecterēminī |
| eī / eae / ea | complecterentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | complectere |
| vōs | complectiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | complectitor |
| is / ea / id | complectitor |
| eī / eae / ea | complectuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | complectī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | complexum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | complexūrum esse |
Participium praesēns
| — | complectēns |
Participium futūrum
| — | complexūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | complectendī |
Gerundium (datīvus)
| — | complectendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | complectendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | complectendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | complexum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | complexū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | complectendus |