Conjugation of communicor
/[kɔmˈmuː.nɪ.kɔr]/first-person singular present passive indicative of commūnicō Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | commūnicor |
| tū | commūnicāris |
| is / ea / id | commūnicātur |
| nōs | commūnicāmur |
| vōs | commūnicāminī |
| eī / eae / ea | commūnicantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | commūnicābar |
| tū | commūnicābāris |
| is / ea / id | commūnicābātur |
| nōs | commūnicābāmur |
| vōs | commūnicābāminī |
| eī / eae / ea | commūnicābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | commūnicābor |
| tū | commūnicāberis |
| is / ea / id | commūnicābitur |
| nōs | commūnicābimur |
| vōs | commūnicābiminī |
| eī / eae / ea | commūnicābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | commūnicer |
| tū | commūnicēris |
| is / ea / id | commūnicētur |
| nōs | commūnicēmur |
| vōs | commūnicēminī |
| eī / eae / ea | commūnicentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | commūnicārer |
| tū | commūnicārēris |
| is / ea / id | commūnicārētur |
| nōs | commūnicārēmur |
| vōs | commūnicārēminī |
| eī / eae / ea | commūnicārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | commūnicāre |
| vōs | commūnicāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | commūnicātor |
| is / ea / id | commūnicātor |
| eī / eae / ea | commūnicantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | commūnicārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | commūnicātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | commūnicātūrum esse |
Participium praesēns
| — | commūnicāns |
Participium futūrum
| — | commūnicātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | commūnicandī |
Gerundium (datīvus)
| — | commūnicandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | commūnicandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | commūnicandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | commūnicātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | commūnicātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | commūnicandus |