HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← communio — definition

Conjugation of communio

Regular CEFR B2
[kɔmˈmuː.ni.oː]

to strengthen, to fortify Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego commūniō
tū commūnīs
is / ea / id commūnit
nōs commūnīmus
vōs commūnītis
eī / eae / ea commūniunt
Indicātīvus imperfectum
ego commūniēbam
tū commūniēbās
is / ea / id commūniēbat
nōs commūniēbāmus
vōs commūniēbātis
eī / eae / ea commūniēbant
Indicātīvus futūrum
ego commūniam
tū commūniēs
is / ea / id commūniet
nōs commūniēmus
vōs commūniētis
eī / eae / ea commūnient
Indicātīvus perfectum
ego commūnīvī
tū commūnīvistī
is / ea / id commūnīvit
nōs commūnīvimus
vōs commūnīvistis
eī / eae / ea commūnīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego commūnīveram
tū commūnīverās
is / ea / id commūnīverat
nōs commūnīverāmus
vōs commūnīverātis
eī / eae / ea commūnīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego commūnīverō
tū commūnīveris
is / ea / id commūnīverit
nōs commūnīverimus
vōs commūnīveritis
eī / eae / ea commūnīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego commūniam
tū commūniās
is / ea / id commūniat
nōs commūniāmus
vōs commūniātis
eī / eae / ea commūniant
Coniūnctīvus imperfectum
ego commūnīrem
tū commūnīrēs
is / ea / id commūnīret
nōs commūnīrēmus
vōs commūnīrētis
eī / eae / ea commūnīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego commūnīverim
tū commūnīverīs
is / ea / id commūnīverit
nōs commūnīverīmus
vōs commūnīverītis
eī / eae / ea commūnīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego commūnīvissem
tū commūnīvissēs
is / ea / id commūnīvisset
nōs commūnīvissēmus
vōs commūnīvissētis
eī / eae / ea commūnīvissent
Imperātīvus praesēns
tū commūnī
vōs commūnīte
Imperātīvus futūrum
tū commūnītō
is / ea / id commūnītō
vōs commūnītōte
eī / eae / ea commūniuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— commūnīre
Īnfīnītīvus perfectum
— commūnīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— commūnītūrum esse
Participium praesēns
— commūniēns
Participium futūrum
— commūnītūrus
Gerundium (genitīvus)
— commūniendī
Gerundium (datīvus)
— commūniendō
Gerundium (accūsātīvus)
— commūniendum
Gerundium (ablātīvus)
— commūniendō
Supīnum (accūsātīvus)
— commūnītum
Supīnum (ablātīvus)
— commūnītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego commūnior
tū commūnīris
is / ea / id commūnītur
nōs commūnīmur
vōs commūnīminī
eī / eae / ea commūniuntur
Indicātīvus imperfectum
ego commūniēbar
tū commūniēbāris
is / ea / id commūniēbātur
nōs commūniēbāmur
vōs commūniēbāminī
eī / eae / ea commūniēbantur
Indicātīvus futūrum
ego commūniar
tū commūniēris
is / ea / id commūniētur
nōs commūniēmur
vōs commūniēminī
eī / eae / ea commūnientur
Coniūnctīvus praesēns
ego commūniar
tū commūniāris
is / ea / id commūniātur
nōs commūniāmur
vōs commūniāminī
eī / eae / ea commūniantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego commūnīrer
tū commūnīrēris
is / ea / id commūnīrētur
nōs commūnīrēmur
vōs commūnīrēminī
eī / eae / ea commūnīrentur
Imperātīvus praesēns
tū commūnīre
vōs commūnīminī
Imperātīvus futūrum
tū commūnītor
is / ea / id commūnītor
eī / eae / ea commūniuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— commūnīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— commūnītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— commūnītum īrī
Participium perfectum
— commūnītus
Participium futūrum
— commūniendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary