Conjugation of comminiscor
/[kɔm.mɪˈniːs.kɔr]/to devise, contrive, invent Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | comminīscor |
| tū | comminīsceris |
| is / ea / id | comminīscitur |
| nōs | comminīscimur |
| vōs | comminīsciminī |
| eī / eae / ea | comminīscuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | comminīscēbar |
| tū | comminīscēbāris |
| is / ea / id | comminīscēbātur |
| nōs | comminīscēbāmur |
| vōs | comminīscēbāminī |
| eī / eae / ea | comminīscēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | comminīscar |
| tū | comminīscēris |
| is / ea / id | comminīscētur |
| nōs | comminīscēmur |
| vōs | comminīscēminī |
| eī / eae / ea | comminīscentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | comminīscar |
| tū | comminīscāris |
| is / ea / id | comminīscātur |
| nōs | comminīscāmur |
| vōs | comminīscāminī |
| eī / eae / ea | comminīscantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | comminīscerer |
| tū | comminīscerēris |
| is / ea / id | comminīscerētur |
| nōs | comminīscerēmur |
| vōs | comminīscerēminī |
| eī / eae / ea | comminīscerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | comminīscere |
| vōs | comminīsciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | comminīscitor |
| is / ea / id | comminīscitor |
| eī / eae / ea | comminīscuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | comminīscī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | commentum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | commentūrum esse |
Participium praesēns
| — | comminīscēns |
Participium futūrum
| — | commentūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | comminīscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | comminīscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | comminīscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | comminīscendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | commentum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | commentū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | comminīscendus |