Conjugation of circumcolo
/[kɪrˈkʊŋ.kɔ.ɫoː]/to inhabit, live around or near Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | circumcolō |
| tū | circumcolis |
| is / ea / id | circumcolit |
| nōs | circumcolimus |
| vōs | circumcolitis |
| eī / eae / ea | circumcolunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | circumcolēbam |
| tū | circumcolēbās |
| is / ea / id | circumcolēbat |
| nōs | circumcolēbāmus |
| vōs | circumcolēbātis |
| eī / eae / ea | circumcolēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | circumcolam |
| tū | circumcolēs |
| is / ea / id | circumcolet |
| nōs | circumcolēmus |
| vōs | circumcolētis |
| eī / eae / ea | circumcolent |
Indicātīvus perfectum
| ego | circumcoluī |
| tū | circumcoluistī |
| is / ea / id | circumcoluit |
| nōs | circumcoluimus |
| vōs | circumcoluistis |
| eī / eae / ea | circumcoluērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | circumcolueram |
| tū | circumcoluerās |
| is / ea / id | circumcoluerat |
| nōs | circumcoluerāmus |
| vōs | circumcoluerātis |
| eī / eae / ea | circumcoluerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | circumcoluerō |
| tū | circumcolueris |
| is / ea / id | circumcoluerit |
| nōs | circumcoluerimus |
| vōs | circumcolueritis |
| eī / eae / ea | circumcoluerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | circumcolam |
| tū | circumcolās |
| is / ea / id | circumcolat |
| nōs | circumcolāmus |
| vōs | circumcolātis |
| eī / eae / ea | circumcolant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | circumcolerem |
| tū | circumcolerēs |
| is / ea / id | circumcoleret |
| nōs | circumcolerēmus |
| vōs | circumcolerētis |
| eī / eae / ea | circumcolerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | circumcoluerim |
| tū | circumcoluerīs |
| is / ea / id | circumcoluerit |
| nōs | circumcoluerīmus |
| vōs | circumcoluerītis |
| eī / eae / ea | circumcoluerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | circumcoluissem |
| tū | circumcoluissēs |
| is / ea / id | circumcoluisset |
| nōs | circumcoluissēmus |
| vōs | circumcoluissētis |
| eī / eae / ea | circumcoluissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | circumcole |
| vōs | circumcolite |
Imperātīvus futūrum
| tū | circumcolitō |
| is / ea / id | circumcolitō |
| vōs | circumcolitōte |
| eī / eae / ea | circumcoluntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | circumcolere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | circumcoluisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | circumcultūrum esse |
Participium praesēns
| — | circumcolēns |
Participium futūrum
| — | circumcultūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | circumcolendī |
Gerundium (datīvus)
| — | circumcolendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | circumcolendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | circumcolendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | circumcultum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | circumcultū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | circumcolor |
| tū | circumcoleris |
| is / ea / id | circumcolitur |
| nōs | circumcolimur |
| vōs | circumcoliminī |
| eī / eae / ea | circumcoluntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | circumcolēbar |
| tū | circumcolēbāris |
| is / ea / id | circumcolēbātur |
| nōs | circumcolēbāmur |
| vōs | circumcolēbāminī |
| eī / eae / ea | circumcolēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | circumcolar |
| tū | circumcolēris |
| is / ea / id | circumcolētur |
| nōs | circumcolēmur |
| vōs | circumcolēminī |
| eī / eae / ea | circumcolentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | circumcolar |
| tū | circumcolāris |
| is / ea / id | circumcolātur |
| nōs | circumcolāmur |
| vōs | circumcolāminī |
| eī / eae / ea | circumcolantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | circumcolerer |
| tū | circumcolerēris |
| is / ea / id | circumcolerētur |
| nōs | circumcolerēmur |
| vōs | circumcolerēminī |
| eī / eae / ea | circumcolerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | circumcolere |
| vōs | circumcoliminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | circumcolitor |
| is / ea / id | circumcolitor |
| eī / eae / ea | circumcoluntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | circumcolī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | circumcultum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | circumcultum īrī |
Participium perfectum
| — | circumcultus |
Participium futūrum
| — | circumcolendus |