HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← circumcolo — definition

Conjugation of circumcolo

Regular CEFR B2
[kɪrˈkʊŋ.kɔ.ɫoː]

to inhabit, live around or near Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego circumcolō
tū circumcolis
is / ea / id circumcolit
nōs circumcolimus
vōs circumcolitis
eī / eae / ea circumcolunt
Indicātīvus imperfectum
ego circumcolēbam
tū circumcolēbās
is / ea / id circumcolēbat
nōs circumcolēbāmus
vōs circumcolēbātis
eī / eae / ea circumcolēbant
Indicātīvus futūrum
ego circumcolam
tū circumcolēs
is / ea / id circumcolet
nōs circumcolēmus
vōs circumcolētis
eī / eae / ea circumcolent
Indicātīvus perfectum
ego circumcoluī
tū circumcoluistī
is / ea / id circumcoluit
nōs circumcoluimus
vōs circumcoluistis
eī / eae / ea circumcoluērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego circumcolueram
tū circumcoluerās
is / ea / id circumcoluerat
nōs circumcoluerāmus
vōs circumcoluerātis
eī / eae / ea circumcoluerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego circumcoluerō
tū circumcolueris
is / ea / id circumcoluerit
nōs circumcoluerimus
vōs circumcolueritis
eī / eae / ea circumcoluerint
Coniūnctīvus praesēns
ego circumcolam
tū circumcolās
is / ea / id circumcolat
nōs circumcolāmus
vōs circumcolātis
eī / eae / ea circumcolant
Coniūnctīvus imperfectum
ego circumcolerem
tū circumcolerēs
is / ea / id circumcoleret
nōs circumcolerēmus
vōs circumcolerētis
eī / eae / ea circumcolerent
Coniūnctīvus perfectum
ego circumcoluerim
tū circumcoluerīs
is / ea / id circumcoluerit
nōs circumcoluerīmus
vōs circumcoluerītis
eī / eae / ea circumcoluerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego circumcoluissem
tū circumcoluissēs
is / ea / id circumcoluisset
nōs circumcoluissēmus
vōs circumcoluissētis
eī / eae / ea circumcoluissent
Imperātīvus praesēns
tū circumcole
vōs circumcolite
Imperātīvus futūrum
tū circumcolitō
is / ea / id circumcolitō
vōs circumcolitōte
eī / eae / ea circumcoluntō
Īnfīnītīvus praesēns
— circumcolere
Īnfīnītīvus perfectum
— circumcoluisse
Īnfīnītīvus futūrum
— circumcultūrum esse
Participium praesēns
— circumcolēns
Participium futūrum
— circumcultūrus
Gerundium (genitīvus)
— circumcolendī
Gerundium (datīvus)
— circumcolendō
Gerundium (accūsātīvus)
— circumcolendum
Gerundium (ablātīvus)
— circumcolendō
Supīnum (accūsātīvus)
— circumcultum
Supīnum (ablātīvus)
— circumcultū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego circumcolor
tū circumcoleris
is / ea / id circumcolitur
nōs circumcolimur
vōs circumcoliminī
eī / eae / ea circumcoluntur
Indicātīvus imperfectum
ego circumcolēbar
tū circumcolēbāris
is / ea / id circumcolēbātur
nōs circumcolēbāmur
vōs circumcolēbāminī
eī / eae / ea circumcolēbantur
Indicātīvus futūrum
ego circumcolar
tū circumcolēris
is / ea / id circumcolētur
nōs circumcolēmur
vōs circumcolēminī
eī / eae / ea circumcolentur
Coniūnctīvus praesēns
ego circumcolar
tū circumcolāris
is / ea / id circumcolātur
nōs circumcolāmur
vōs circumcolāminī
eī / eae / ea circumcolantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego circumcolerer
tū circumcolerēris
is / ea / id circumcolerētur
nōs circumcolerēmur
vōs circumcolerēminī
eī / eae / ea circumcolerentur
Imperātīvus praesēns
tū circumcolere
vōs circumcoliminī
Imperātīvus futūrum
tū circumcolitor
is / ea / id circumcolitor
eī / eae / ea circumcoluntor
Īnfīnītīvus praesēns
— circumcolī
Īnfīnītīvus perfectum
— circumcultum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— circumcultum īrī
Participium perfectum
— circumcultus
Participium futūrum
— circumcolendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary