HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← circumeo — definition

Conjugation of circumeo

Regular CEFR B2
[kɪrˈkʊ.me.oː]

to go, travel or march around; to circulate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego circumeō
tū circumīs
is / ea / id circumit
nōs circumīmus
vōs circumītis
eī / eae / ea circumeunt
Indicātīvus imperfectum
ego circumībam
tū circumībās
is / ea / id circumībat
nōs circumībāmus
vōs circumībātis
eī / eae / ea circumībant
Indicātīvus futūrum
ego circumībō
tū circumībis
is / ea / id circumībit
nōs circumībimus
vōs circumībitis
eī / eae / ea circumībunt
Indicātīvus perfectum
ego circumiī
tū circumīstī
is / ea / id circumiit
nōs circumiimus
vōs circumīstis
eī / eae / ea circumiērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego circumieram
tū circumierās
is / ea / id circumierat
nōs circumierāmus
vōs circumierātis
eī / eae / ea circumierant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego circumierō
tū circumieris
is / ea / id circumierit
nōs circumierimus
vōs circumieritis
eī / eae / ea circumierint
Coniūnctīvus praesēns
ego circumeam
tū circumeās
is / ea / id circumeat
nōs circumeāmus
vōs circumeātis
eī / eae / ea circumeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego circumīrem
tū circumīrēs
is / ea / id circumīret
nōs circumīrēmus
vōs circumīrētis
eī / eae / ea circumīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego circumierim
tū circumierīs
is / ea / id circumierit
nōs circumierīmus
vōs circumierītis
eī / eae / ea circumierint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego circumīssem
tū circumīssēs
is / ea / id circumīsset
nōs circumīssēmus
vōs circumīssētis
eī / eae / ea circumīssent
Imperātīvus praesēns
tū circumī
vōs circumīte
Imperātīvus futūrum
tū circumītō
is / ea / id circumītō
vōs circumītōte
eī / eae / ea circumeuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— circumīre
Īnfīnītīvus perfectum
— circumīsse
Īnfīnītīvus futūrum
— circumitūrum esse
Participium praesēns
— circumiēns
Participium futūrum
— circumitūrus
Gerundium (genitīvus)
— circumeundī
Gerundium (datīvus)
— circumeundō
Gerundium (accūsātīvus)
— circumeundum
Gerundium (ablātīvus)
— circumeundō
Supīnum (accūsātīvus)
— circumitum
Supīnum (ablātīvus)
— circumitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego circumeor
tū circumīris
is / ea / id circumītur
nōs circumīmur
vōs circumīminī
eī / eae / ea circumeuntur
Indicātīvus imperfectum
ego circumībar
tū circumībāris
is / ea / id circumībātur
nōs circumībāmur
vōs circumībāminī
eī / eae / ea circumībantur
Indicātīvus futūrum
ego circumībor
tū circumīberis
is / ea / id circumībitur
nōs circumībimur
vōs circumībiminī
eī / eae / ea circumībuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego circumear
tū circumeāris
is / ea / id circumeātur
nōs circumeāmur
vōs circumeāminī
eī / eae / ea circumeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego circumīrer
tū circumīrēris
is / ea / id circumīrētur
nōs circumīrēmur
vōs circumīrēminī
eī / eae / ea circumīrentur
Imperātīvus praesēns
tū circumīre
vōs circumīminī
Imperātīvus futūrum
tū circumītor
is / ea / id circumītor
eī / eae / ea circumeuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— circumīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— circumitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— circumitum īrī
Participium perfectum
— circumitus
Participium futūrum
— circumeundus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary