Conjugation of cano
/[ˈka.noː]/to sound, play, blow (a trumpet), especially a military call Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | canō |
| tū | canis |
| is / ea / id | canit |
| nōs | canimus |
| vōs | canitis |
| eī / eae / ea | canunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | canēbam |
| tū | canēbās |
| is / ea / id | canēbat |
| nōs | canēbāmus |
| vōs | canēbātis |
| eī / eae / ea | canēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | canam |
| tū | canēs |
| is / ea / id | canet |
| nōs | canēmus |
| vōs | canētis |
| eī / eae / ea | canent |
Indicātīvus perfectum
| ego | cecinī |
| tū | cecinistī |
| is / ea / id | cecinit |
| nōs | cecinimus |
| vōs | cecinistis |
| eī / eae / ea | cecinērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | cecineram |
| tū | cecinerās |
| is / ea / id | cecinerat |
| nōs | cecinerāmus |
| vōs | cecinerātis |
| eī / eae / ea | cecinerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | cecinerō |
| tū | cecineris |
| is / ea / id | cecinerit |
| nōs | cecinerimus |
| vōs | cecineritis |
| eī / eae / ea | cecinerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | canam |
| tū | canās |
| is / ea / id | canat |
| nōs | canāmus |
| vōs | canātis |
| eī / eae / ea | canant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | canerem |
| tū | canerēs |
| is / ea / id | caneret |
| nōs | canerēmus |
| vōs | canerētis |
| eī / eae / ea | canerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | cecinerim |
| tū | cecinerīs |
| is / ea / id | cecinerit |
| nōs | cecinerīmus |
| vōs | cecinerītis |
| eī / eae / ea | cecinerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | cecinissem |
| tū | cecinissēs |
| is / ea / id | cecinisset |
| nōs | cecinissēmus |
| vōs | cecinissētis |
| eī / eae / ea | cecinissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | cane |
| vōs | canite |
Imperātīvus futūrum
| tū | canitō |
| is / ea / id | canitō |
| vōs | canitōte |
| eī / eae / ea | canuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | canere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | cecinisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | cantūrum esse |
Participium praesēns
| — | canēns |
Participium futūrum
| — | cantūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | canendī |
Gerundium (datīvus)
| — | canendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | canendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | canendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | cantum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | cantū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | canor |
| tū | caneris |
| is / ea / id | canitur |
| nōs | canimur |
| vōs | caniminī |
| eī / eae / ea | canuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | canēbar |
| tū | canēbāris |
| is / ea / id | canēbātur |
| nōs | canēbāmur |
| vōs | canēbāminī |
| eī / eae / ea | canēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | canar |
| tū | canēris |
| is / ea / id | canētur |
| nōs | canēmur |
| vōs | canēminī |
| eī / eae / ea | canentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | canar |
| tū | canāris |
| is / ea / id | canātur |
| nōs | canāmur |
| vōs | canāminī |
| eī / eae / ea | canantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | canerer |
| tū | canerēris |
| is / ea / id | canerētur |
| nōs | canerēmur |
| vōs | canerēminī |
| eī / eae / ea | canerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | canere |
| vōs | caniminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | canitor |
| is / ea / id | canitor |
| eī / eae / ea | canuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | canī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | cantum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | cantum īrī |
Participium perfectum
| — | cantus |
Participium futūrum
| — | canendus |