Conjugation of canonizo
/[ka.nɔˈnɪz.zɔ]/to ratify, declare something official or authoritative, e.g. as part of the biblical canon or the liturgy Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | canōnizō |
| tū | canōnizās |
| is / ea / id | canōnizat |
| nōs | canōnizāmus |
| vōs | canōnizātis |
| eī / eae / ea | canōnizant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | canōnizābam |
| tū | canōnizābās |
| is / ea / id | canōnizābat |
| nōs | canōnizābāmus |
| vōs | canōnizābātis |
| eī / eae / ea | canōnizābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | canōnizābō |
| tū | canōnizābis |
| is / ea / id | canōnizābit |
| nōs | canōnizābimus |
| vōs | canōnizābitis |
| eī / eae / ea | canōnizābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | canōnizāvī |
| tū | canōnizāvistī |
| is / ea / id | canōnizāvit |
| nōs | canōnizāvimus |
| vōs | canōnizāvistis |
| eī / eae / ea | canōnizāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | canōnizāveram |
| tū | canōnizāverās |
| is / ea / id | canōnizāverat |
| nōs | canōnizāverāmus |
| vōs | canōnizāverātis |
| eī / eae / ea | canōnizāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | canōnizāverō |
| tū | canōnizāveris |
| is / ea / id | canōnizāverit |
| nōs | canōnizāverimus |
| vōs | canōnizāveritis |
| eī / eae / ea | canōnizāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | canōnizem |
| tū | canōnizēs |
| is / ea / id | canōnizet |
| nōs | canōnizēmus |
| vōs | canōnizētis |
| eī / eae / ea | canōnizent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | canōnizārem |
| tū | canōnizārēs |
| is / ea / id | canōnizāret |
| nōs | canōnizārēmus |
| vōs | canōnizārētis |
| eī / eae / ea | canōnizārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | canōnizāverim |
| tū | canōnizāverīs |
| is / ea / id | canōnizāverit |
| nōs | canōnizāverīmus |
| vōs | canōnizāverītis |
| eī / eae / ea | canōnizāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | canōnizāvissem |
| tū | canōnizāvissēs |
| is / ea / id | canōnizāvisset |
| nōs | canōnizāvissēmus |
| vōs | canōnizāvissētis |
| eī / eae / ea | canōnizāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | canōnizā |
| vōs | canōnizāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | canōnizātō |
| is / ea / id | canōnizātō |
| vōs | canōnizātōte |
| eī / eae / ea | canōnizantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | canōnizāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | canōnizāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | canōnizātūrum esse |
Participium praesēns
| — | canōnizāns |
Participium futūrum
| — | canōnizātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | canōnizandī |
Gerundium (datīvus)
| — | canōnizandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | canōnizandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | canōnizandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | canōnizātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | canōnizātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | canōnizor |
| tū | canōnizāris |
| is / ea / id | canōnizātur |
| nōs | canōnizāmur |
| vōs | canōnizāminī |
| eī / eae / ea | canōnizantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | canōnizābar |
| tū | canōnizābāris |
| is / ea / id | canōnizābātur |
| nōs | canōnizābāmur |
| vōs | canōnizābāminī |
| eī / eae / ea | canōnizābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | canōnizābor |
| tū | canōnizāberis |
| is / ea / id | canōnizābitur |
| nōs | canōnizābimur |
| vōs | canōnizābiminī |
| eī / eae / ea | canōnizābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | canōnizer |
| tū | canōnizēris |
| is / ea / id | canōnizētur |
| nōs | canōnizēmur |
| vōs | canōnizēminī |
| eī / eae / ea | canōnizentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | canōnizārer |
| tū | canōnizārēris |
| is / ea / id | canōnizārētur |
| nōs | canōnizārēmur |
| vōs | canōnizārēminī |
| eī / eae / ea | canōnizārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | canōnizāre |
| vōs | canōnizāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | canōnizātor |
| is / ea / id | canōnizātor |
| eī / eae / ea | canōnizantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | canōnizārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | canōnizātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | canōnizātum īrī |
Participium perfectum
| — | canōnizātus |
Participium futūrum
| — | canōnizandus |