HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← canonizo — definition

Conjugation of canonizo

Regular CEFR B2
[ka.nɔˈnɪz.zɔ]

to ratify, declare something official or authoritative, e.g. as part of the biblical canon or the liturgy Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego canōnizō
tū canōnizās
is / ea / id canōnizat
nōs canōnizāmus
vōs canōnizātis
eī / eae / ea canōnizant
Indicātīvus imperfectum
ego canōnizābam
tū canōnizābās
is / ea / id canōnizābat
nōs canōnizābāmus
vōs canōnizābātis
eī / eae / ea canōnizābant
Indicātīvus futūrum
ego canōnizābō
tū canōnizābis
is / ea / id canōnizābit
nōs canōnizābimus
vōs canōnizābitis
eī / eae / ea canōnizābunt
Indicātīvus perfectum
ego canōnizāvī
tū canōnizāvistī
is / ea / id canōnizāvit
nōs canōnizāvimus
vōs canōnizāvistis
eī / eae / ea canōnizāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego canōnizāveram
tū canōnizāverās
is / ea / id canōnizāverat
nōs canōnizāverāmus
vōs canōnizāverātis
eī / eae / ea canōnizāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego canōnizāverō
tū canōnizāveris
is / ea / id canōnizāverit
nōs canōnizāverimus
vōs canōnizāveritis
eī / eae / ea canōnizāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego canōnizem
tū canōnizēs
is / ea / id canōnizet
nōs canōnizēmus
vōs canōnizētis
eī / eae / ea canōnizent
Coniūnctīvus imperfectum
ego canōnizārem
tū canōnizārēs
is / ea / id canōnizāret
nōs canōnizārēmus
vōs canōnizārētis
eī / eae / ea canōnizārent
Coniūnctīvus perfectum
ego canōnizāverim
tū canōnizāverīs
is / ea / id canōnizāverit
nōs canōnizāverīmus
vōs canōnizāverītis
eī / eae / ea canōnizāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego canōnizāvissem
tū canōnizāvissēs
is / ea / id canōnizāvisset
nōs canōnizāvissēmus
vōs canōnizāvissētis
eī / eae / ea canōnizāvissent
Imperātīvus praesēns
tū canōnizā
vōs canōnizāte
Imperātīvus futūrum
tū canōnizātō
is / ea / id canōnizātō
vōs canōnizātōte
eī / eae / ea canōnizantō
Īnfīnītīvus praesēns
— canōnizāre
Īnfīnītīvus perfectum
— canōnizāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— canōnizātūrum esse
Participium praesēns
— canōnizāns
Participium futūrum
— canōnizātūrus
Gerundium (genitīvus)
— canōnizandī
Gerundium (datīvus)
— canōnizandō
Gerundium (accūsātīvus)
— canōnizandum
Gerundium (ablātīvus)
— canōnizandō
Supīnum (accūsātīvus)
— canōnizātum
Supīnum (ablātīvus)
— canōnizātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego canōnizor
tū canōnizāris
is / ea / id canōnizātur
nōs canōnizāmur
vōs canōnizāminī
eī / eae / ea canōnizantur
Indicātīvus imperfectum
ego canōnizābar
tū canōnizābāris
is / ea / id canōnizābātur
nōs canōnizābāmur
vōs canōnizābāminī
eī / eae / ea canōnizābantur
Indicātīvus futūrum
ego canōnizābor
tū canōnizāberis
is / ea / id canōnizābitur
nōs canōnizābimur
vōs canōnizābiminī
eī / eae / ea canōnizābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego canōnizer
tū canōnizēris
is / ea / id canōnizētur
nōs canōnizēmur
vōs canōnizēminī
eī / eae / ea canōnizentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego canōnizārer
tū canōnizārēris
is / ea / id canōnizārētur
nōs canōnizārēmur
vōs canōnizārēminī
eī / eae / ea canōnizārentur
Imperātīvus praesēns
tū canōnizāre
vōs canōnizāminī
Imperātīvus futūrum
tū canōnizātor
is / ea / id canōnizātor
eī / eae / ea canōnizantor
Īnfīnītīvus praesēns
— canōnizārī
Īnfīnītīvus perfectum
— canōnizātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— canōnizātum īrī
Participium perfectum
— canōnizātus
Participium futūrum
— canōnizandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary