HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← attribulo — definition

Conjugation of attribulo

Regular CEFR B2
[atˈtrɪ.bʊ.ɫoː]

to press hard, thresh Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego attribulō
tū attribulās
is / ea / id attribulat
nōs attribulāmus
vōs attribulātis
eī / eae / ea attribulant
Indicātīvus imperfectum
ego attribulābam
tū attribulābās
is / ea / id attribulābat
nōs attribulābāmus
vōs attribulābātis
eī / eae / ea attribulābant
Indicātīvus futūrum
ego attribulābō
tū attribulābis
is / ea / id attribulābit
nōs attribulābimus
vōs attribulābitis
eī / eae / ea attribulābunt
Indicātīvus perfectum
ego attribulāvī
tū attribulāvistī
is / ea / id attribulāvit
nōs attribulāvimus
vōs attribulāvistis
eī / eae / ea attribulāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego attribulāveram
tū attribulāverās
is / ea / id attribulāverat
nōs attribulāverāmus
vōs attribulāverātis
eī / eae / ea attribulāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego attribulāverō
tū attribulāveris
is / ea / id attribulāverit
nōs attribulāverimus
vōs attribulāveritis
eī / eae / ea attribulāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego attribulem
tū attribulēs
is / ea / id attribulet
nōs attribulēmus
vōs attribulētis
eī / eae / ea attribulent
Coniūnctīvus imperfectum
ego attribulārem
tū attribulārēs
is / ea / id attribulāret
nōs attribulārēmus
vōs attribulārētis
eī / eae / ea attribulārent
Coniūnctīvus perfectum
ego attribulāverim
tū attribulāverīs
is / ea / id attribulāverit
nōs attribulāverīmus
vōs attribulāverītis
eī / eae / ea attribulāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego attribulāvissem
tū attribulāvissēs
is / ea / id attribulāvisset
nōs attribulāvissēmus
vōs attribulāvissētis
eī / eae / ea attribulāvissent
Imperātīvus praesēns
tū attribulā
vōs attribulāte
Imperātīvus futūrum
tū attribulātō
is / ea / id attribulātō
vōs attribulātōte
eī / eae / ea attribulantō
Īnfīnītīvus praesēns
— attribulāre
Īnfīnītīvus perfectum
— attribulāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— attribulātūrum esse
Participium praesēns
— attribulāns
Participium futūrum
— attribulātūrus
Gerundium (genitīvus)
— attribulandī
Gerundium (datīvus)
— attribulandō
Gerundium (accūsātīvus)
— attribulandum
Gerundium (ablātīvus)
— attribulandō
Supīnum (accūsātīvus)
— attribulātum
Supīnum (ablātīvus)
— attribulātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego attribulor
tū attribulāris
is / ea / id attribulātur
nōs attribulāmur
vōs attribulāminī
eī / eae / ea attribulantur
Indicātīvus imperfectum
ego attribulābar
tū attribulābāris
is / ea / id attribulābātur
nōs attribulābāmur
vōs attribulābāminī
eī / eae / ea attribulābantur
Indicātīvus futūrum
ego attribulābor
tū attribulāberis
is / ea / id attribulābitur
nōs attribulābimur
vōs attribulābiminī
eī / eae / ea attribulābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego attribuler
tū attribulēris
is / ea / id attribulētur
nōs attribulēmur
vōs attribulēminī
eī / eae / ea attribulentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego attribulārer
tū attribulārēris
is / ea / id attribulārētur
nōs attribulārēmur
vōs attribulārēminī
eī / eae / ea attribulārentur
Imperātīvus praesēns
tū attribulāre
vōs attribulāminī
Imperātīvus futūrum
tū attribulātor
is / ea / id attribulātor
eī / eae / ea attribulantor
Īnfīnītīvus praesēns
— attribulārī
Īnfīnītīvus perfectum
— attribulātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— attribulātum īrī
Participium perfectum
— attribulātus
Participium futūrum
— attribulandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary