HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← attribuo — definición

Conjugation of attribuo

Regular CEFR B2
/[atˈtrɪ.bu.oː]/

to assign, bestow, appoint Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego attribuō
attribuis
is / ea / id attribuit
nōs attribuimus
vōs attribuitis
eī / eae / ea attribuunt
Indicātīvus imperfectum
ego attribuēbam
attribuēbās
is / ea / id attribuēbat
nōs attribuēbāmus
vōs attribuēbātis
eī / eae / ea attribuēbant
Indicātīvus futūrum
ego attribuam
attribuēs
is / ea / id attribuet
nōs attribuēmus
vōs attribuētis
eī / eae / ea attribuent
Indicātīvus perfectum
ego attribuī
attribuistī
is / ea / id attribuit
nōs attribuimus
vōs attribuistis
eī / eae / ea attribuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego attribueram
attribuerās
is / ea / id attribuerat
nōs attribuerāmus
vōs attribuerātis
eī / eae / ea attribuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego attribuerō
attribueris
is / ea / id attribuerit
nōs attribuerimus
vōs attribueritis
eī / eae / ea attribuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego attribuam
attribuās
is / ea / id attribuat
nōs attribuāmus
vōs attribuātis
eī / eae / ea attribuant
Coniūnctīvus imperfectum
ego attribuerem
attribuerēs
is / ea / id attribueret
nōs attribuerēmus
vōs attribuerētis
eī / eae / ea attribuerent
Coniūnctīvus perfectum
ego attribuerim
attribuerīs
is / ea / id attribuerit
nōs attribuerīmus
vōs attribuerītis
eī / eae / ea attribuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego attribuissem
attribuissēs
is / ea / id attribuisset
nōs attribuissēmus
vōs attribuissētis
eī / eae / ea attribuissent
Imperātīvus praesēns
attribue
vōs attribuite
Imperātīvus futūrum
attribuitō
is / ea / id attribuitō
vōs attribuitōte
eī / eae / ea attribuuntō
Īnfīnītīvus praesēns
attribuere
Īnfīnītīvus perfectum
attribuisse
Īnfīnītīvus futūrum
attribūtūrum esse
Participium praesēns
attribuēns
Participium futūrum
attribūtūrus
Gerundium (genitīvus)
attribuendī
Gerundium (datīvus)
attribuendō
Gerundium (accūsātīvus)
attribuendum
Gerundium (ablātīvus)
attribuendō
Supīnum (accūsātīvus)
attribūtum
Supīnum (ablātīvus)
attribūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego attribuor
attribueris
is / ea / id attribuitur
nōs attribuimur
vōs attribuiminī
eī / eae / ea attribuuntur
Indicātīvus imperfectum
ego attribuēbar
attribuēbāris
is / ea / id attribuēbātur
nōs attribuēbāmur
vōs attribuēbāminī
eī / eae / ea attribuēbantur
Indicātīvus futūrum
ego attribuar
attribuēris
is / ea / id attribuētur
nōs attribuēmur
vōs attribuēminī
eī / eae / ea attribuentur
Coniūnctīvus praesēns
ego attribuar
attribuāris
is / ea / id attribuātur
nōs attribuāmur
vōs attribuāminī
eī / eae / ea attribuantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego attribuerer
attribuerēris
is / ea / id attribuerētur
nōs attribuerēmur
vōs attribuerēminī
eī / eae / ea attribuerentur
Imperātīvus praesēns
attribuere
vōs attribuiminī
Imperātīvus futūrum
attribuitor
is / ea / id attribuitor
eī / eae / ea attribuuntor
Īnfīnītīvus praesēns
attribuī
Īnfīnītīvus perfectum
attribūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
attribūtum īrī
Participium perfectum
attribūtus
Participium futūrum
attribuendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary