Conjugation of attermino
/[atˈtɛr.mɪ.noː]/to set bounds to, limit, measure Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | atterminō |
| tū | atterminās |
| is / ea / id | atterminat |
| nōs | attermināmus |
| vōs | atterminātis |
| eī / eae / ea | atterminant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | atterminābam |
| tū | atterminābās |
| is / ea / id | atterminābat |
| nōs | atterminābāmus |
| vōs | atterminābātis |
| eī / eae / ea | atterminābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | atterminābō |
| tū | atterminābis |
| is / ea / id | atterminābit |
| nōs | atterminābimus |
| vōs | atterminābitis |
| eī / eae / ea | atterminābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | attermināvī |
| tū | attermināvistī |
| is / ea / id | attermināvit |
| nōs | attermināvimus |
| vōs | attermināvistis |
| eī / eae / ea | attermināvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | attermināveram |
| tū | attermināverās |
| is / ea / id | attermināverat |
| nōs | attermināverāmus |
| vōs | attermināverātis |
| eī / eae / ea | attermināverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | attermināverō |
| tū | attermināveris |
| is / ea / id | attermināverit |
| nōs | attermināverimus |
| vōs | attermināveritis |
| eī / eae / ea | attermināverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | atterminem |
| tū | atterminēs |
| is / ea / id | atterminet |
| nōs | atterminēmus |
| vōs | atterminētis |
| eī / eae / ea | atterminent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | atterminārem |
| tū | atterminārēs |
| is / ea / id | attermināret |
| nōs | atterminārēmus |
| vōs | atterminārētis |
| eī / eae / ea | atterminārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | attermināverim |
| tū | attermināverīs |
| is / ea / id | attermināverit |
| nōs | attermināverīmus |
| vōs | attermināverītis |
| eī / eae / ea | attermināverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | attermināvissem |
| tū | attermināvissēs |
| is / ea / id | attermināvisset |
| nōs | attermināvissēmus |
| vōs | attermināvissētis |
| eī / eae / ea | attermināvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | atterminā |
| vōs | attermināte |
Imperātīvus futūrum
| tū | atterminātō |
| is / ea / id | atterminātō |
| vōs | atterminātōte |
| eī / eae / ea | atterminantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | attermināre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | attermināvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | atterminātūrum esse |
Participium praesēns
| — | attermināns |
Participium futūrum
| — | atterminātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | atterminandī |
Gerundium (datīvus)
| — | atterminandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | atterminandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | atterminandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | atterminātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | atterminātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | atterminor |
| tū | attermināris |
| is / ea / id | atterminātur |
| nōs | attermināmur |
| vōs | attermināminī |
| eī / eae / ea | atterminantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | atterminābar |
| tū | atterminābāris |
| is / ea / id | atterminābātur |
| nōs | atterminābāmur |
| vōs | atterminābāminī |
| eī / eae / ea | atterminābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | atterminābor |
| tū | attermināberis |
| is / ea / id | atterminābitur |
| nōs | atterminābimur |
| vōs | atterminābiminī |
| eī / eae / ea | atterminābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | atterminer |
| tū | atterminēris |
| is / ea / id | atterminētur |
| nōs | atterminēmur |
| vōs | atterminēminī |
| eī / eae / ea | atterminentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | atterminārer |
| tū | atterminārēris |
| is / ea / id | atterminārētur |
| nōs | atterminārēmur |
| vōs | atterminārēminī |
| eī / eae / ea | atterminārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | attermināre |
| vōs | attermināminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | atterminātor |
| is / ea / id | atterminātor |
| eī / eae / ea | atterminantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | atterminārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | atterminātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | atterminātum īrī |
Participium perfectum
| — | atterminātus |
Participium futūrum
| — | atterminandus |