HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← assoleo — definition

Conjugation of assoleo

Regular CEFR B1
[asˈsɔ.ɫe.oː]

to be customary, to be usual Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego assoleō
tū assolēs
is / ea / id assolet
nōs assolēmus
vōs assolētis
eī / eae / ea assolent
Indicātīvus imperfectum
ego assolēbam
tū assolēbās
is / ea / id assolēbat
nōs assolēbāmus
vōs assolēbātis
eī / eae / ea assolēbant
Indicātīvus perfectum
ego assoluī
tū assoluistī
is / ea / id assoluit
nōs assoluimus
vōs assoluistis
eī / eae / ea assoluērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego assolueram
tū assoluerās
is / ea / id assoluerat
nōs assoluerāmus
vōs assoluerātis
eī / eae / ea assoluerant
Coniūnctīvus praesēns
ego assoleam
tū assoleās
is / ea / id assoleat
nōs assoleāmus
vōs assoleātis
eī / eae / ea assoleant
Coniūnctīvus imperfectum
ego assolērem
tū assolērēs
is / ea / id assolēret
nōs assolērēmus
vōs assolērētis
eī / eae / ea assolērent
Coniūnctīvus perfectum
ego assoluerim
tū assoluerīs
is / ea / id assoluerit
nōs assoluerīmus
vōs assoluerītis
eī / eae / ea assoluerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego assoluissem
tū assoluissēs
is / ea / id assoluisset
nōs assoluissēmus
vōs assoluissētis
eī / eae / ea assoluissent
Īnfīnītīvus praesēns
— assolēre
Īnfīnītīvus perfectum
— assoluisse
Participium praesēns
— assolēns
Gerundium (genitīvus)
— assolendī
Gerundium (datīvus)
— assolendō
Gerundium (accūsātīvus)
— assolendum
Gerundium (ablātīvus)
— assolendō
Supīnum (accūsātīvus)
— assolitum
Supīnum (ablātīvus)
— assolitū

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary