Conjugation of appropio
to approach, come near to Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | appropiō |
| tū | appropiās |
| is / ea / id | appropiat |
| nōs | appropiāmus |
| vōs | appropiātis |
| eī / eae / ea | appropiant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | appropiābam |
| tū | appropiābās |
| is / ea / id | appropiābat |
| nōs | appropiābāmus |
| vōs | appropiābātis |
| eī / eae / ea | appropiābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | appropiābō |
| tū | appropiābis |
| is / ea / id | appropiābit |
| nōs | appropiābimus |
| vōs | appropiābitis |
| eī / eae / ea | appropiābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | appropiāvī |
| tū | appropiāvistī |
| is / ea / id | appropiāvit |
| nōs | appropiāvimus |
| vōs | appropiāvistis |
| eī / eae / ea | appropiāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | appropiāveram |
| tū | appropiāverās |
| is / ea / id | appropiāverat |
| nōs | appropiāverāmus |
| vōs | appropiāverātis |
| eī / eae / ea | appropiāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | appropiāverō |
| tū | appropiāveris |
| is / ea / id | appropiāverit |
| nōs | appropiāverimus |
| vōs | appropiāveritis |
| eī / eae / ea | appropiāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | appropiem |
| tū | appropiēs |
| is / ea / id | appropiet |
| nōs | appropiēmus |
| vōs | appropiētis |
| eī / eae / ea | appropient |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | appropiārem |
| tū | appropiārēs |
| is / ea / id | appropiāret |
| nōs | appropiārēmus |
| vōs | appropiārētis |
| eī / eae / ea | appropiārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | appropiāverim |
| tū | appropiāverīs |
| is / ea / id | appropiāverit |
| nōs | appropiāverīmus |
| vōs | appropiāverītis |
| eī / eae / ea | appropiāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | appropiāvissem |
| tū | appropiāvissēs |
| is / ea / id | appropiāvisset |
| nōs | appropiāvissēmus |
| vōs | appropiāvissētis |
| eī / eae / ea | appropiāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | appropiā |
| vōs | appropiāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | appropiātō |
| is / ea / id | appropiātō |
| vōs | appropiātōte |
| eī / eae / ea | appropiantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | appropiāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | appropiāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | appropiātūrum esse |
Participium praesēns
| — | appropiāns |
Participium futūrum
| — | appropiātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | appropiandī |
Gerundium (datīvus)
| — | appropiandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | appropiandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | appropiandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | appropiātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | appropiātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | appropior |
| tū | appropiāris |
| is / ea / id | appropiātur |
| nōs | appropiāmur |
| vōs | appropiāminī |
| eī / eae / ea | appropiantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | appropiābar |
| tū | appropiābāris |
| is / ea / id | appropiābātur |
| nōs | appropiābāmur |
| vōs | appropiābāminī |
| eī / eae / ea | appropiābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | appropiābor |
| tū | appropiāberis |
| is / ea / id | appropiābitur |
| nōs | appropiābimur |
| vōs | appropiābiminī |
| eī / eae / ea | appropiābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | appropier |
| tū | appropiēris |
| is / ea / id | appropiētur |
| nōs | appropiēmur |
| vōs | appropiēminī |
| eī / eae / ea | appropientur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | appropiārer |
| tū | appropiārēris |
| is / ea / id | appropiārētur |
| nōs | appropiārēmur |
| vōs | appropiārēminī |
| eī / eae / ea | appropiārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | appropiāre |
| vōs | appropiāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | appropiātor |
| is / ea / id | appropiātor |
| eī / eae / ea | appropiantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | appropiārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | appropiātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | appropiātum īrī |
Participium perfectum
| — | appropiātus |
Participium futūrum
| — | appropiandus |