HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← appropio — definition

Conjugation of appropio

Regular CEFR B2

to approach, come near to Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego appropiō
tū appropiās
is / ea / id appropiat
nōs appropiāmus
vōs appropiātis
eī / eae / ea appropiant
Indicātīvus imperfectum
ego appropiābam
tū appropiābās
is / ea / id appropiābat
nōs appropiābāmus
vōs appropiābātis
eī / eae / ea appropiābant
Indicātīvus futūrum
ego appropiābō
tū appropiābis
is / ea / id appropiābit
nōs appropiābimus
vōs appropiābitis
eī / eae / ea appropiābunt
Indicātīvus perfectum
ego appropiāvī
tū appropiāvistī
is / ea / id appropiāvit
nōs appropiāvimus
vōs appropiāvistis
eī / eae / ea appropiāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego appropiāveram
tū appropiāverās
is / ea / id appropiāverat
nōs appropiāverāmus
vōs appropiāverātis
eī / eae / ea appropiāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego appropiāverō
tū appropiāveris
is / ea / id appropiāverit
nōs appropiāverimus
vōs appropiāveritis
eī / eae / ea appropiāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego appropiem
tū appropiēs
is / ea / id appropiet
nōs appropiēmus
vōs appropiētis
eī / eae / ea appropient
Coniūnctīvus imperfectum
ego appropiārem
tū appropiārēs
is / ea / id appropiāret
nōs appropiārēmus
vōs appropiārētis
eī / eae / ea appropiārent
Coniūnctīvus perfectum
ego appropiāverim
tū appropiāverīs
is / ea / id appropiāverit
nōs appropiāverīmus
vōs appropiāverītis
eī / eae / ea appropiāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego appropiāvissem
tū appropiāvissēs
is / ea / id appropiāvisset
nōs appropiāvissēmus
vōs appropiāvissētis
eī / eae / ea appropiāvissent
Imperātīvus praesēns
tū appropiā
vōs appropiāte
Imperātīvus futūrum
tū appropiātō
is / ea / id appropiātō
vōs appropiātōte
eī / eae / ea appropiantō
Īnfīnītīvus praesēns
— appropiāre
Īnfīnītīvus perfectum
— appropiāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— appropiātūrum esse
Participium praesēns
— appropiāns
Participium futūrum
— appropiātūrus
Gerundium (genitīvus)
— appropiandī
Gerundium (datīvus)
— appropiandō
Gerundium (accūsātīvus)
— appropiandum
Gerundium (ablātīvus)
— appropiandō
Supīnum (accūsātīvus)
— appropiātum
Supīnum (ablātīvus)
— appropiātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego appropior
tū appropiāris
is / ea / id appropiātur
nōs appropiāmur
vōs appropiāminī
eī / eae / ea appropiantur
Indicātīvus imperfectum
ego appropiābar
tū appropiābāris
is / ea / id appropiābātur
nōs appropiābāmur
vōs appropiābāminī
eī / eae / ea appropiābantur
Indicātīvus futūrum
ego appropiābor
tū appropiāberis
is / ea / id appropiābitur
nōs appropiābimur
vōs appropiābiminī
eī / eae / ea appropiābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego appropier
tū appropiēris
is / ea / id appropiētur
nōs appropiēmur
vōs appropiēminī
eī / eae / ea appropientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego appropiārer
tū appropiārēris
is / ea / id appropiārētur
nōs appropiārēmur
vōs appropiārēminī
eī / eae / ea appropiārentur
Imperātīvus praesēns
tū appropiāre
vōs appropiāminī
Imperātīvus futūrum
tū appropiātor
is / ea / id appropiātor
eī / eae / ea appropiantor
Īnfīnītīvus praesēns
— appropiārī
Īnfīnītīvus perfectum
— appropiātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— appropiātum īrī
Participium perfectum
— appropiātus
Participium futūrum
— appropiandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary