HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← approprio — definición

Conjugation of approprio

Regular CEFR B2
/[apˈprɔ.pri.oː]/

to make one's own, appropriate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego appropriō
appropriās
is / ea / id appropriat
nōs appropriāmus
vōs appropriātis
eī / eae / ea appropriant
Indicātīvus imperfectum
ego appropriābam
appropriābās
is / ea / id appropriābat
nōs appropriābāmus
vōs appropriābātis
eī / eae / ea appropriābant
Indicātīvus futūrum
ego appropriābō
appropriābis
is / ea / id appropriābit
nōs appropriābimus
vōs appropriābitis
eī / eae / ea appropriābunt
Indicātīvus perfectum
ego appropriāvī
appropriāvistī
is / ea / id appropriāvit
nōs appropriāvimus
vōs appropriāvistis
eī / eae / ea appropriāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego appropriāveram
appropriāverās
is / ea / id appropriāverat
nōs appropriāverāmus
vōs appropriāverātis
eī / eae / ea appropriāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego appropriāverō
appropriāveris
is / ea / id appropriāverit
nōs appropriāverimus
vōs appropriāveritis
eī / eae / ea appropriāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego appropriem
appropriēs
is / ea / id appropriet
nōs appropriēmus
vōs appropriētis
eī / eae / ea approprient
Coniūnctīvus imperfectum
ego appropriārem
appropriārēs
is / ea / id appropriāret
nōs appropriārēmus
vōs appropriārētis
eī / eae / ea appropriārent
Coniūnctīvus perfectum
ego appropriāverim
appropriāverīs
is / ea / id appropriāverit
nōs appropriāverīmus
vōs appropriāverītis
eī / eae / ea appropriāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego appropriāvissem
appropriāvissēs
is / ea / id appropriāvisset
nōs appropriāvissēmus
vōs appropriāvissētis
eī / eae / ea appropriāvissent
Imperātīvus praesēns
appropriā
vōs appropriāte
Imperātīvus futūrum
appropriātō
is / ea / id appropriātō
vōs appropriātōte
eī / eae / ea appropriantō
Īnfīnītīvus praesēns
appropriāre
Īnfīnītīvus perfectum
appropriāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
appropriātūrum esse
Participium praesēns
appropriāns
Participium futūrum
appropriātūrus
Gerundium (genitīvus)
appropriandī
Gerundium (datīvus)
appropriandō
Gerundium (accūsātīvus)
appropriandum
Gerundium (ablātīvus)
appropriandō
Supīnum (accūsātīvus)
appropriātum
Supīnum (ablātīvus)
appropriātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego approprior
appropriāris
is / ea / id appropriātur
nōs appropriāmur
vōs appropriāminī
eī / eae / ea appropriantur
Indicātīvus imperfectum
ego appropriābar
appropriābāris
is / ea / id appropriābātur
nōs appropriābāmur
vōs appropriābāminī
eī / eae / ea appropriābantur
Indicātīvus futūrum
ego appropriābor
appropriāberis
is / ea / id appropriābitur
nōs appropriābimur
vōs appropriābiminī
eī / eae / ea appropriābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego approprier
appropriēris
is / ea / id appropriētur
nōs appropriēmur
vōs appropriēminī
eī / eae / ea approprientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego appropriārer
appropriārēris
is / ea / id appropriārētur
nōs appropriārēmur
vōs appropriārēminī
eī / eae / ea appropriārentur
Imperātīvus praesēns
appropriāre
vōs appropriāminī
Imperātīvus futūrum
appropriātor
is / ea / id appropriātor
eī / eae / ea appropriantor
Īnfīnītīvus praesēns
appropriārī
Īnfīnītīvus perfectum
appropriātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
appropriātum īrī
Participium perfectum
appropriātus
Participium futūrum
appropriandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary