Conjugation of appellito
[apˈpɛl.lɪ.toː]to name often; be accustomed to call or name Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | appellitō |
| tū | appellitās |
| is / ea / id | appellitat |
| nōs | appellitāmus |
| vōs | appellitātis |
| eī / eae / ea | appellitant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | appellitābam |
| tū | appellitābās |
| is / ea / id | appellitābat |
| nōs | appellitābāmus |
| vōs | appellitābātis |
| eī / eae / ea | appellitābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | appellitābō |
| tū | appellitābis |
| is / ea / id | appellitābit |
| nōs | appellitābimus |
| vōs | appellitābitis |
| eī / eae / ea | appellitābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | appellitāvī |
| tū | appellitāvistī |
| is / ea / id | appellitāvit |
| nōs | appellitāvimus |
| vōs | appellitāvistis |
| eī / eae / ea | appellitāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | appellitāveram |
| tū | appellitāverās |
| is / ea / id | appellitāverat |
| nōs | appellitāverāmus |
| vōs | appellitāverātis |
| eī / eae / ea | appellitāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | appellitāverō |
| tū | appellitāveris |
| is / ea / id | appellitāverit |
| nōs | appellitāverimus |
| vōs | appellitāveritis |
| eī / eae / ea | appellitāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | appellitem |
| tū | appellitēs |
| is / ea / id | appellitet |
| nōs | appellitēmus |
| vōs | appellitētis |
| eī / eae / ea | appellitent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | appellitārem |
| tū | appellitārēs |
| is / ea / id | appellitāret |
| nōs | appellitārēmus |
| vōs | appellitārētis |
| eī / eae / ea | appellitārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | appellitāverim |
| tū | appellitāverīs |
| is / ea / id | appellitāverit |
| nōs | appellitāverīmus |
| vōs | appellitāverītis |
| eī / eae / ea | appellitāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | appellitāvissem |
| tū | appellitāvissēs |
| is / ea / id | appellitāvisset |
| nōs | appellitāvissēmus |
| vōs | appellitāvissētis |
| eī / eae / ea | appellitāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | appellitā |
| vōs | appellitāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | appellitātō |
| is / ea / id | appellitātō |
| vōs | appellitātōte |
| eī / eae / ea | appellitantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | appellitāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | appellitāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | appellitātūrum esse |
Participium praesēns
| — | appellitāns |
Participium futūrum
| — | appellitātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | appellitandī |
Gerundium (datīvus)
| — | appellitandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | appellitandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | appellitandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | appellitātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | appellitātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | appellitor |
| tū | appellitāris |
| is / ea / id | appellitātur |
| nōs | appellitāmur |
| vōs | appellitāminī |
| eī / eae / ea | appellitantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | appellitābar |
| tū | appellitābāris |
| is / ea / id | appellitābātur |
| nōs | appellitābāmur |
| vōs | appellitābāminī |
| eī / eae / ea | appellitābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | appellitābor |
| tū | appellitāberis |
| is / ea / id | appellitābitur |
| nōs | appellitābimur |
| vōs | appellitābiminī |
| eī / eae / ea | appellitābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | appelliter |
| tū | appellitēris |
| is / ea / id | appellitētur |
| nōs | appellitēmur |
| vōs | appellitēminī |
| eī / eae / ea | appellitentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | appellitārer |
| tū | appellitārēris |
| is / ea / id | appellitārētur |
| nōs | appellitārēmur |
| vōs | appellitārēminī |
| eī / eae / ea | appellitārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | appellitāre |
| vōs | appellitāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | appellitātor |
| is / ea / id | appellitātor |
| eī / eae / ea | appellitantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | appellitārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | appellitātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | appellitātum īrī |
Participium perfectum
| — | appellitātus |
Participium futūrum
| — | appellitandus |