HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← appello — definition

Conjugation of appello

Regular CEFR B1
[apˈpɛl.loː]

to address as, call by name Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego appellō
tū appellis
is / ea / id appellit
nōs appellimus
vōs appellitis
eī / eae / ea appellunt
Indicātīvus imperfectum
ego appellēbam
tū appellēbās
is / ea / id appellēbat
nōs appellēbāmus
vōs appellēbātis
eī / eae / ea appellēbant
Indicātīvus futūrum
ego appellam
tū appellēs
is / ea / id appellet
nōs appellēmus
vōs appellētis
eī / eae / ea appellent
Indicātīvus perfectum
ego appulī
tū appulistī
is / ea / id appulit
nōs appulimus
vōs appulistis
eī / eae / ea appulērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego appuleram
tū appulerās
is / ea / id appulerat
nōs appulerāmus
vōs appulerātis
eī / eae / ea appulerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego appulerō
tū appuleris
is / ea / id appulerit
nōs appulerimus
vōs appuleritis
eī / eae / ea appulerint
Coniūnctīvus praesēns
ego appellam
tū appellās
is / ea / id appellat
nōs appellāmus
vōs appellātis
eī / eae / ea appellant
Coniūnctīvus imperfectum
ego appellerem
tū appellerēs
is / ea / id appelleret
nōs appellerēmus
vōs appellerētis
eī / eae / ea appellerent
Coniūnctīvus perfectum
ego appulerim
tū appulerīs
is / ea / id appulerit
nōs appulerīmus
vōs appulerītis
eī / eae / ea appulerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego appulissem
tū appulissēs
is / ea / id appulisset
nōs appulissēmus
vōs appulissētis
eī / eae / ea appulissent
Imperātīvus praesēns
tū appelle
vōs appellite
Imperātīvus futūrum
tū appellitō
is / ea / id appellitō
vōs appellitōte
eī / eae / ea appelluntō
Īnfīnītīvus praesēns
— appellere
Īnfīnītīvus perfectum
— appulisse
Īnfīnītīvus futūrum
— appulsūrum esse
Participium praesēns
— appellēns
Participium futūrum
— appulsūrus
Gerundium (genitīvus)
— appellendī
Gerundium (datīvus)
— appellendō
Gerundium (accūsātīvus)
— appellendum
Gerundium (ablātīvus)
— appellendō
Supīnum (accūsātīvus)
— appulsum
Supīnum (ablātīvus)
— appulsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego appellor
tū appelleris
is / ea / id appellitur
nōs appellimur
vōs appelliminī
eī / eae / ea appelluntur
Indicātīvus imperfectum
ego appellēbar
tū appellēbāris
is / ea / id appellēbātur
nōs appellēbāmur
vōs appellēbāminī
eī / eae / ea appellēbantur
Indicātīvus futūrum
ego appellar
tū appellēris
is / ea / id appellētur
nōs appellēmur
vōs appellēminī
eī / eae / ea appellentur
Coniūnctīvus praesēns
ego appellar
tū appellāris
is / ea / id appellātur
nōs appellāmur
vōs appellāminī
eī / eae / ea appellantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego appellerer
tū appellerēris
is / ea / id appellerētur
nōs appellerēmur
vōs appellerēminī
eī / eae / ea appellerentur
Imperātīvus praesēns
tū appellere
vōs appelliminī
Imperātīvus futūrum
tū appellitor
is / ea / id appellitor
eī / eae / ea appelluntor
Īnfīnītīvus praesēns
— appellī
Īnfīnītīvus perfectum
— appulsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— appulsum īrī
Participium perfectum
— appulsus
Participium futūrum
— appellendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary