HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← anxio — definición

Conjugation of anxio

Regular CEFR B1
/[ˈaŋk.si.oː]/

to make uneasy or anxious, worry Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego anxiō
anxiās
is / ea / id anxiat
nōs anxiāmus
vōs anxiātis
eī / eae / ea anxiant
Indicātīvus imperfectum
ego anxiābam
anxiābās
is / ea / id anxiābat
nōs anxiābāmus
vōs anxiābātis
eī / eae / ea anxiābant
Indicātīvus futūrum
ego anxiābō
anxiābis
is / ea / id anxiābit
nōs anxiābimus
vōs anxiābitis
eī / eae / ea anxiābunt
Indicātīvus perfectum
ego anxiāvī
anxiāvistī
is / ea / id anxiāvit
nōs anxiāvimus
vōs anxiāvistis
eī / eae / ea anxiāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego anxiāveram
anxiāverās
is / ea / id anxiāverat
nōs anxiāverāmus
vōs anxiāverātis
eī / eae / ea anxiāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego anxiāverō
anxiāveris
is / ea / id anxiāverit
nōs anxiāverimus
vōs anxiāveritis
eī / eae / ea anxiāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego anxiem
anxiēs
is / ea / id anxiet
nōs anxiēmus
vōs anxiētis
eī / eae / ea anxient
Coniūnctīvus imperfectum
ego anxiārem
anxiārēs
is / ea / id anxiāret
nōs anxiārēmus
vōs anxiārētis
eī / eae / ea anxiārent
Coniūnctīvus perfectum
ego anxiāverim
anxiāverīs
is / ea / id anxiāverit
nōs anxiāverīmus
vōs anxiāverītis
eī / eae / ea anxiāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego anxiāvissem
anxiāvissēs
is / ea / id anxiāvisset
nōs anxiāvissēmus
vōs anxiāvissētis
eī / eae / ea anxiāvissent
Imperātīvus praesēns
anxiā
vōs anxiāte
Imperātīvus futūrum
anxiātō
is / ea / id anxiātō
vōs anxiātōte
eī / eae / ea anxiantō
Īnfīnītīvus praesēns
anxiāre
Īnfīnītīvus perfectum
anxiāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
anxiātūrum esse
Participium praesēns
anxiāns
Participium futūrum
anxiātūrus
Gerundium (genitīvus)
anxiandī
Gerundium (datīvus)
anxiandō
Gerundium (accūsātīvus)
anxiandum
Gerundium (ablātīvus)
anxiandō
Supīnum (accūsātīvus)
anxiātum
Supīnum (ablātīvus)
anxiātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego anxior
anxiāris
is / ea / id anxiātur
nōs anxiāmur
vōs anxiāminī
eī / eae / ea anxiantur
Indicātīvus imperfectum
ego anxiābar
anxiābāris
is / ea / id anxiābātur
nōs anxiābāmur
vōs anxiābāminī
eī / eae / ea anxiābantur
Indicātīvus futūrum
ego anxiābor
anxiāberis
is / ea / id anxiābitur
nōs anxiābimur
vōs anxiābiminī
eī / eae / ea anxiābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego anxier
anxiēris
is / ea / id anxiētur
nōs anxiēmur
vōs anxiēminī
eī / eae / ea anxientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego anxiārer
anxiārēris
is / ea / id anxiārētur
nōs anxiārēmur
vōs anxiārēminī
eī / eae / ea anxiārentur
Imperātīvus praesēns
anxiāre
vōs anxiāminī
Imperātīvus futūrum
anxiātor
is / ea / id anxiātor
eī / eae / ea anxiantor
Īnfīnītīvus praesēns
anxiārī
Īnfīnītīvus perfectum
anxiātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
anxiātum īrī
Participium perfectum
anxiātus
Participium futūrum
anxiandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary