HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← anxio — definition

Conjugation of anxio

Regular CEFR B1
[ˈaŋk.si.oː]

to make uneasy or anxious, worry Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego anxiō
tū anxiās
is / ea / id anxiat
nōs anxiāmus
vōs anxiātis
eī / eae / ea anxiant
Indicātīvus imperfectum
ego anxiābam
tū anxiābās
is / ea / id anxiābat
nōs anxiābāmus
vōs anxiābātis
eī / eae / ea anxiābant
Indicātīvus futūrum
ego anxiābō
tū anxiābis
is / ea / id anxiābit
nōs anxiābimus
vōs anxiābitis
eī / eae / ea anxiābunt
Indicātīvus perfectum
ego anxiāvī
tū anxiāvistī
is / ea / id anxiāvit
nōs anxiāvimus
vōs anxiāvistis
eī / eae / ea anxiāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego anxiāveram
tū anxiāverās
is / ea / id anxiāverat
nōs anxiāverāmus
vōs anxiāverātis
eī / eae / ea anxiāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego anxiāverō
tū anxiāveris
is / ea / id anxiāverit
nōs anxiāverimus
vōs anxiāveritis
eī / eae / ea anxiāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego anxiem
tū anxiēs
is / ea / id anxiet
nōs anxiēmus
vōs anxiētis
eī / eae / ea anxient
Coniūnctīvus imperfectum
ego anxiārem
tū anxiārēs
is / ea / id anxiāret
nōs anxiārēmus
vōs anxiārētis
eī / eae / ea anxiārent
Coniūnctīvus perfectum
ego anxiāverim
tū anxiāverīs
is / ea / id anxiāverit
nōs anxiāverīmus
vōs anxiāverītis
eī / eae / ea anxiāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego anxiāvissem
tū anxiāvissēs
is / ea / id anxiāvisset
nōs anxiāvissēmus
vōs anxiāvissētis
eī / eae / ea anxiāvissent
Imperātīvus praesēns
tū anxiā
vōs anxiāte
Imperātīvus futūrum
tū anxiātō
is / ea / id anxiātō
vōs anxiātōte
eī / eae / ea anxiantō
Īnfīnītīvus praesēns
— anxiāre
Īnfīnītīvus perfectum
— anxiāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— anxiātūrum esse
Participium praesēns
— anxiāns
Participium futūrum
— anxiātūrus
Gerundium (genitīvus)
— anxiandī
Gerundium (datīvus)
— anxiandō
Gerundium (accūsātīvus)
— anxiandum
Gerundium (ablātīvus)
— anxiandō
Supīnum (accūsātīvus)
— anxiātum
Supīnum (ablātīvus)
— anxiātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego anxior
tū anxiāris
is / ea / id anxiātur
nōs anxiāmur
vōs anxiāminī
eī / eae / ea anxiantur
Indicātīvus imperfectum
ego anxiābar
tū anxiābāris
is / ea / id anxiābātur
nōs anxiābāmur
vōs anxiābāminī
eī / eae / ea anxiābantur
Indicātīvus futūrum
ego anxiābor
tū anxiāberis
is / ea / id anxiābitur
nōs anxiābimur
vōs anxiābiminī
eī / eae / ea anxiābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego anxier
tū anxiēris
is / ea / id anxiētur
nōs anxiēmur
vōs anxiēminī
eī / eae / ea anxientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego anxiārer
tū anxiārēris
is / ea / id anxiārētur
nōs anxiārēmur
vōs anxiārēminī
eī / eae / ea anxiārentur
Imperātīvus praesēns
tū anxiāre
vōs anxiāminī
Imperātīvus futūrum
tū anxiātor
is / ea / id anxiātor
eī / eae / ea anxiantor
Īnfīnītīvus praesēns
— anxiārī
Īnfīnītīvus perfectum
— anxiātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— anxiātum īrī
Participium perfectum
— anxiātus
Participium futūrum
— anxiandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary