Conjugation of adverso
/[adˈwɛr.soː]/dative/ablative masculine/neuter singular of adversus Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adversō |
| tū | adversās |
| is / ea / id | adversat |
| nōs | adversāmus |
| vōs | adversātis |
| eī / eae / ea | adversant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | adversābam |
| tū | adversābās |
| is / ea / id | adversābat |
| nōs | adversābāmus |
| vōs | adversābātis |
| eī / eae / ea | adversābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | adversābō |
| tū | adversābis |
| is / ea / id | adversābit |
| nōs | adversābimus |
| vōs | adversābitis |
| eī / eae / ea | adversābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | adversāvī |
| tū | adversāvistī |
| is / ea / id | adversāvit |
| nōs | adversāvimus |
| vōs | adversāvistis |
| eī / eae / ea | adversāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | adversāveram |
| tū | adversāverās |
| is / ea / id | adversāverat |
| nōs | adversāverāmus |
| vōs | adversāverātis |
| eī / eae / ea | adversāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | adversāverō |
| tū | adversāveris |
| is / ea / id | adversāverit |
| nōs | adversāverimus |
| vōs | adversāveritis |
| eī / eae / ea | adversāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | adversem |
| tū | adversēs |
| is / ea / id | adverset |
| nōs | adversēmus |
| vōs | adversētis |
| eī / eae / ea | adversent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adversārem |
| tū | adversārēs |
| is / ea / id | adversāret |
| nōs | adversārēmus |
| vōs | adversārētis |
| eī / eae / ea | adversārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | adversāverim |
| tū | adversāverīs |
| is / ea / id | adversāverit |
| nōs | adversāverīmus |
| vōs | adversāverītis |
| eī / eae / ea | adversāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | adversāvissem |
| tū | adversāvissēs |
| is / ea / id | adversāvisset |
| nōs | adversāvissēmus |
| vōs | adversāvissētis |
| eī / eae / ea | adversāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | adversā |
| vōs | adversāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | adversātō |
| is / ea / id | adversātō |
| vōs | adversātōte |
| eī / eae / ea | adversantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | adversāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adversāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adversātūrum esse |
Participium praesēns
| — | adversāns |
Participium futūrum
| — | adversātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | adversandī |
Gerundium (datīvus)
| — | adversandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | adversandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | adversandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | adversātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | adversātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adversor |
| tū | adversāris |
| is / ea / id | adversātur |
| nōs | adversāmur |
| vōs | adversāminī |
| eī / eae / ea | adversantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | adversābar |
| tū | adversābāris |
| is / ea / id | adversābātur |
| nōs | adversābāmur |
| vōs | adversābāminī |
| eī / eae / ea | adversābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | adversābor |
| tū | adversāberis |
| is / ea / id | adversābitur |
| nōs | adversābimur |
| vōs | adversābiminī |
| eī / eae / ea | adversābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | adverser |
| tū | adversēris |
| is / ea / id | adversētur |
| nōs | adversēmur |
| vōs | adversēminī |
| eī / eae / ea | adversentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adversārer |
| tū | adversārēris |
| is / ea / id | adversārētur |
| nōs | adversārēmur |
| vōs | adversārēminī |
| eī / eae / ea | adversārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | adversāre |
| vōs | adversāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | adversātor |
| is / ea / id | adversātor |
| eī / eae / ea | adversantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | adversārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adversātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adversātum īrī |
Participium perfectum
| — | adversātus |
Participium futūrum
| — | adversandus |