Conjugation of adversor
/[adˈwɛr.sɔr]/to stand opposite; to be against, resist, oppose; withstand Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adversor |
| tū | adversāris |
| is / ea / id | adversātur |
| nōs | adversāmur |
| vōs | adversāminī |
| eī / eae / ea | adversantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | adversābar |
| tū | adversābāris |
| is / ea / id | adversābātur |
| nōs | adversābāmur |
| vōs | adversābāminī |
| eī / eae / ea | adversābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | adversābor |
| tū | adversāberis |
| is / ea / id | adversābitur |
| nōs | adversābimur |
| vōs | adversābiminī |
| eī / eae / ea | adversābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | adverser |
| tū | adversēris |
| is / ea / id | adversētur |
| nōs | adversēmur |
| vōs | adversēminī |
| eī / eae / ea | adversentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adversārer |
| tū | adversārēris |
| is / ea / id | adversārētur |
| nōs | adversārēmur |
| vōs | adversārēminī |
| eī / eae / ea | adversārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | adversāre |
| vōs | adversāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | adversātor |
| is / ea / id | adversātor |
| eī / eae / ea | adversantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | adversārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adversātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adversātūrum esse |
Participium praesēns
| — | adversāns |
Participium futūrum
| — | adversātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | adversandī |
Gerundium (datīvus)
| — | adversandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | adversandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | adversandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | adversātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | adversātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | adversandus |