Conjugation of adnuo
/[ˈan.nu.oː]/to nod assent, approval, or consent; especially, as a sign of divine approval or favor Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adnuō |
| tū | adnuis |
| is / ea / id | adnuit |
| nōs | adnuimus |
| vōs | adnuitis |
| eī / eae / ea | adnuunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | adnuēbam |
| tū | adnuēbās |
| is / ea / id | adnuēbat |
| nōs | adnuēbāmus |
| vōs | adnuēbātis |
| eī / eae / ea | adnuēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | adnuam |
| tū | adnuēs |
| is / ea / id | adnuet |
| nōs | adnuēmus |
| vōs | adnuētis |
| eī / eae / ea | adnuent |
Indicātīvus perfectum
| ego | adnuī |
| tū | adnuistī |
| is / ea / id | adnuit |
| nōs | adnuimus |
| vōs | adnuistis |
| eī / eae / ea | adnuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | adnueram |
| tū | adnuerās |
| is / ea / id | adnuerat |
| nōs | adnuerāmus |
| vōs | adnuerātis |
| eī / eae / ea | adnuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | adnuerō |
| tū | adnueris |
| is / ea / id | adnuerit |
| nōs | adnuerimus |
| vōs | adnueritis |
| eī / eae / ea | adnuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | adnuam |
| tū | adnuās |
| is / ea / id | adnuat |
| nōs | adnuāmus |
| vōs | adnuātis |
| eī / eae / ea | adnuant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adnuerem |
| tū | adnuerēs |
| is / ea / id | adnueret |
| nōs | adnuerēmus |
| vōs | adnuerētis |
| eī / eae / ea | adnuerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | adnuerim |
| tū | adnuerīs |
| is / ea / id | adnuerit |
| nōs | adnuerīmus |
| vōs | adnuerītis |
| eī / eae / ea | adnuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | adnuissem |
| tū | adnuissēs |
| is / ea / id | adnuisset |
| nōs | adnuissēmus |
| vōs | adnuissētis |
| eī / eae / ea | adnuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | adnue |
| vōs | adnuite |
Imperātīvus futūrum
| tū | adnuitō |
| is / ea / id | adnuitō |
| vōs | adnuitōte |
| eī / eae / ea | adnuuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | adnuere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adnuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adnūtūrum esse |
Participium praesēns
| — | adnuēns |
Participium futūrum
| — | adnūtūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | adnuendī |
Gerundium (datīvus)
| — | adnuendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | adnuendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | adnuendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | adnūtum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | adnūtū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adnuor |
| tū | adnueris |
| is / ea / id | adnuitur |
| nōs | adnuimur |
| vōs | adnuiminī |
| eī / eae / ea | adnuuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | adnuēbar |
| tū | adnuēbāris |
| is / ea / id | adnuēbātur |
| nōs | adnuēbāmur |
| vōs | adnuēbāminī |
| eī / eae / ea | adnuēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | adnuar |
| tū | adnuēris |
| is / ea / id | adnuētur |
| nōs | adnuēmur |
| vōs | adnuēminī |
| eī / eae / ea | adnuentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | adnuar |
| tū | adnuāris |
| is / ea / id | adnuātur |
| nōs | adnuāmur |
| vōs | adnuāminī |
| eī / eae / ea | adnuantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adnuerer |
| tū | adnuerēris |
| is / ea / id | adnuerētur |
| nōs | adnuerēmur |
| vōs | adnuerēminī |
| eī / eae / ea | adnuerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | adnuere |
| vōs | adnuiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | adnuitor |
| is / ea / id | adnuitor |
| eī / eae / ea | adnuuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | adnuī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adnūtum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adnūtum īrī |
Participium perfectum
| — | adnūtus |
Participium futūrum
| — | adnuendus |