HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abomino — definition

Conjugation of abomino

Regular CEFR B1
[aˈboː.mɪ.noː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abōminō
tū abōminās
is / ea / id abōminat
nōs abōmināmus
vōs abōminātis
eī / eae / ea abōminant
Indicātīvus imperfectum
ego abōminābam
tū abōminābās
is / ea / id abōminābat
nōs abōminābāmus
vōs abōminābātis
eī / eae / ea abōminābant
Indicātīvus futūrum
ego abōminābō
tū abōminābis
is / ea / id abōminābit
nōs abōminābimus
vōs abōminābitis
eī / eae / ea abōminābunt
Indicātīvus perfectum
ego abōmināvī
tū abōmināvistī
is / ea / id abōmināvit
nōs abōmināvimus
vōs abōmināvistis
eī / eae / ea abōmināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abōmināveram
tū abōmināverās
is / ea / id abōmināverat
nōs abōmināverāmus
vōs abōmināverātis
eī / eae / ea abōmināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abōmināverō
tū abōmināveris
is / ea / id abōmināverit
nōs abōmināverimus
vōs abōmināveritis
eī / eae / ea abōmināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego abōminem
tū abōminēs
is / ea / id abōminet
nōs abōminēmus
vōs abōminētis
eī / eae / ea abōminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego abōminārem
tū abōminārēs
is / ea / id abōmināret
nōs abōminārēmus
vōs abōminārētis
eī / eae / ea abōminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego abōmināverim
tū abōmināverīs
is / ea / id abōmināverit
nōs abōmināverīmus
vōs abōmināverītis
eī / eae / ea abōmināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abōmināvissem
tū abōmināvissēs
is / ea / id abōmināvisset
nōs abōmināvissēmus
vōs abōmināvissētis
eī / eae / ea abōmināvissent
Imperātīvus praesēns
tū abōminā
vōs abōmināte
Imperātīvus futūrum
tū abōminātō
is / ea / id abōminātō
vōs abōminātōte
eī / eae / ea abōminantō
Īnfīnītīvus praesēns
— abōmināre
Īnfīnītīvus perfectum
— abōmināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— abōminātūrum esse
Participium praesēns
— abōmināns
Participium futūrum
— abōminātūrus
Gerundium (genitīvus)
— abōminandī
Gerundium (datīvus)
— abōminandō
Gerundium (accūsātīvus)
— abōminandum
Gerundium (ablātīvus)
— abōminandō
Supīnum (accūsātīvus)
— abōminātum
Supīnum (ablātīvus)
— abōminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abōminor
tū abōmināris
is / ea / id abōminātur
nōs abōmināmur
vōs abōmināminī
eī / eae / ea abōminantur
Indicātīvus imperfectum
ego abōminābar
tū abōminābāris
is / ea / id abōminābātur
nōs abōminābāmur
vōs abōminābāminī
eī / eae / ea abōminābantur
Indicātīvus futūrum
ego abōminābor
tū abōmināberis
is / ea / id abōminābitur
nōs abōminābimur
vōs abōminābiminī
eī / eae / ea abōminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego abōminer
tū abōminēris
is / ea / id abōminētur
nōs abōminēmur
vōs abōminēminī
eī / eae / ea abōminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abōminārer
tū abōminārēris
is / ea / id abōminārētur
nōs abōminārēmur
vōs abōminārēminī
eī / eae / ea abōminārentur
Imperātīvus praesēns
tū abōmināre
vōs abōmināminī
Imperātīvus futūrum
tū abōminātor
is / ea / id abōminātor
eī / eae / ea abōminantor
Īnfīnītīvus praesēns
— abōminārī
Īnfīnītīvus perfectum
— abōminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— abōminātum īrī
Participium perfectum
— abōminātus
Participium futūrum
— abōminandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary