HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abomino — definición

Conjugation of abomino

Regular CEFR B1
/[aˈboː.mɪ.noː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abōminō
abōminās
is / ea / id abōminat
nōs abōmināmus
vōs abōminātis
eī / eae / ea abōminant
Indicātīvus imperfectum
ego abōminābam
abōminābās
is / ea / id abōminābat
nōs abōminābāmus
vōs abōminābātis
eī / eae / ea abōminābant
Indicātīvus futūrum
ego abōminābō
abōminābis
is / ea / id abōminābit
nōs abōminābimus
vōs abōminābitis
eī / eae / ea abōminābunt
Indicātīvus perfectum
ego abōmināvī
abōmināvistī
is / ea / id abōmināvit
nōs abōmināvimus
vōs abōmināvistis
eī / eae / ea abōmināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abōmināveram
abōmināverās
is / ea / id abōmināverat
nōs abōmināverāmus
vōs abōmināverātis
eī / eae / ea abōmināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abōmināverō
abōmināveris
is / ea / id abōmināverit
nōs abōmināverimus
vōs abōmināveritis
eī / eae / ea abōmināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego abōminem
abōminēs
is / ea / id abōminet
nōs abōminēmus
vōs abōminētis
eī / eae / ea abōminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego abōminārem
abōminārēs
is / ea / id abōmināret
nōs abōminārēmus
vōs abōminārētis
eī / eae / ea abōminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego abōmināverim
abōmināverīs
is / ea / id abōmināverit
nōs abōmināverīmus
vōs abōmināverītis
eī / eae / ea abōmināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abōmināvissem
abōmināvissēs
is / ea / id abōmināvisset
nōs abōmināvissēmus
vōs abōmināvissētis
eī / eae / ea abōmināvissent
Imperātīvus praesēns
abōminā
vōs abōmināte
Imperātīvus futūrum
abōminātō
is / ea / id abōminātō
vōs abōminātōte
eī / eae / ea abōminantō
Īnfīnītīvus praesēns
abōmināre
Īnfīnītīvus perfectum
abōmināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
abōminātūrum esse
Participium praesēns
abōmināns
Participium futūrum
abōminātūrus
Gerundium (genitīvus)
abōminandī
Gerundium (datīvus)
abōminandō
Gerundium (accūsātīvus)
abōminandum
Gerundium (ablātīvus)
abōminandō
Supīnum (accūsātīvus)
abōminātum
Supīnum (ablātīvus)
abōminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abōminor
abōmināris
is / ea / id abōminātur
nōs abōmināmur
vōs abōmināminī
eī / eae / ea abōminantur
Indicātīvus imperfectum
ego abōminābar
abōminābāris
is / ea / id abōminābātur
nōs abōminābāmur
vōs abōminābāminī
eī / eae / ea abōminābantur
Indicātīvus futūrum
ego abōminābor
abōmināberis
is / ea / id abōminābitur
nōs abōminābimur
vōs abōminābiminī
eī / eae / ea abōminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego abōminer
abōminēris
is / ea / id abōminētur
nōs abōminēmur
vōs abōminēminī
eī / eae / ea abōminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abōminārer
abōminārēris
is / ea / id abōminārētur
nōs abōminārēmur
vōs abōminārēminī
eī / eae / ea abōminārentur
Imperātīvus praesēns
abōmināre
vōs abōmināminī
Imperātīvus futūrum
abōminātor
is / ea / id abōminātor
eī / eae / ea abōminantor
Īnfīnītīvus praesēns
abōminārī
Īnfīnītīvus perfectum
abōminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
abōminātum īrī
Participium perfectum
abōminātus
Participium futūrum
abōminandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary