Conjugation of abominor
to abominate, abhor, detest, loathe Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | abōminor |
| tū | abōmināris |
| is / ea / id | abōminātur |
| nōs | abōmināmur |
| vōs | abōmināminī |
| eī / eae / ea | abōminantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | abōminābar |
| tū | abōminābāris |
| is / ea / id | abōminābātur |
| nōs | abōminābāmur |
| vōs | abōminābāminī |
| eī / eae / ea | abōminābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | abōminābor |
| tū | abōmināberis |
| is / ea / id | abōminābitur |
| nōs | abōminābimur |
| vōs | abōminābiminī |
| eī / eae / ea | abōminābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | abōminer |
| tū | abōminēris |
| is / ea / id | abōminētur |
| nōs | abōminēmur |
| vōs | abōminēminī |
| eī / eae / ea | abōminentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | abōminārer |
| tū | abōminārēris |
| is / ea / id | abōminārētur |
| nōs | abōminārēmur |
| vōs | abōminārēminī |
| eī / eae / ea | abōminārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | abōmināre |
| vōs | abōmināminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | abōminātor |
| is / ea / id | abōminātor |
| eī / eae / ea | abōminantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | abōminārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | abōminātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | abōminātūrum esse |
Participium praesēns
| — | abōmināns |
Participium futūrum
| — | abōminātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | abōminandī |
Gerundium (datīvus)
| — | abōminandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | abōminandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | abōminandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | abōminātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | abōminātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | abōminandus |