HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abæstumo — definición

Conjugation of abæstumo

Regular CEFR B2
/[aˈbae̯s.tʊ.moː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abæstumō
abæstumās
is / ea / id abæstumat
nōs abæstumāmus
vōs abæstumātis
eī / eae / ea abæstumant
Indicātīvus imperfectum
ego abæstumābam
abæstumābās
is / ea / id abæstumābat
nōs abæstumābāmus
vōs abæstumābātis
eī / eae / ea abæstumābant
Indicātīvus futūrum
ego abæstumābō
abæstumābis
is / ea / id abæstumābit
nōs abæstumābimus
vōs abæstumābitis
eī / eae / ea abæstumābunt
Indicātīvus perfectum
ego abæstumāvī
abæstumāvistī
is / ea / id abæstumāvit
nōs abæstumāvimus
vōs abæstumāvistis
eī / eae / ea abæstumāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abæstumāveram
abæstumāverās
is / ea / id abæstumāverat
nōs abæstumāverāmus
vōs abæstumāverātis
eī / eae / ea abæstumāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abæstumāverō
abæstumāveris
is / ea / id abæstumāverit
nōs abæstumāverimus
vōs abæstumāveritis
eī / eae / ea abæstumāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego abæstumem
abæstumēs
is / ea / id abæstumet
nōs abæstumēmus
vōs abæstumētis
eī / eae / ea abæstument
Coniūnctīvus imperfectum
ego abæstumārem
abæstumārēs
is / ea / id abæstumāret
nōs abæstumārēmus
vōs abæstumārētis
eī / eae / ea abæstumārent
Coniūnctīvus perfectum
ego abæstumāverim
abæstumāverīs
is / ea / id abæstumāverit
nōs abæstumāverīmus
vōs abæstumāverītis
eī / eae / ea abæstumāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abæstumāvissem
abæstumāvissēs
is / ea / id abæstumāvisset
nōs abæstumāvissēmus
vōs abæstumāvissētis
eī / eae / ea abæstumāvissent
Imperātīvus praesēns
abæstumā
vōs abæstumāte
Imperātīvus futūrum
abæstumātō
is / ea / id abæstumātō
vōs abæstumātōte
eī / eae / ea abæstumantō
Īnfīnītīvus praesēns
abæstumāre
Īnfīnītīvus perfectum
abæstumāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
abæstumātūrum esse
Participium praesēns
abæstumāns
Participium futūrum
abæstumātūrus
Gerundium (genitīvus)
abæstumandī
Gerundium (datīvus)
abæstumandō
Gerundium (accūsātīvus)
abæstumandum
Gerundium (ablātīvus)
abæstumandō
Supīnum (accūsātīvus)
abæstumātum
Supīnum (ablātīvus)
abæstumātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abæstumor
abæstumāris
is / ea / id abæstumātur
nōs abæstumāmur
vōs abæstumāminī
eī / eae / ea abæstumantur
Indicātīvus imperfectum
ego abæstumābar
abæstumābāris
is / ea / id abæstumābātur
nōs abæstumābāmur
vōs abæstumābāminī
eī / eae / ea abæstumābantur
Indicātīvus futūrum
ego abæstumābor
abæstumāberis
is / ea / id abæstumābitur
nōs abæstumābimur
vōs abæstumābiminī
eī / eae / ea abæstumābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego abæstumer
abæstumēris
is / ea / id abæstumētur
nōs abæstumēmur
vōs abæstumēminī
eī / eae / ea abæstumentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abæstumārer
abæstumārēris
is / ea / id abæstumārētur
nōs abæstumārēmur
vōs abæstumārēminī
eī / eae / ea abæstumārentur
Imperātīvus praesēns
abæstumāre
vōs abæstumāminī
Imperātīvus futūrum
abæstumātor
is / ea / id abæstumātor
eī / eae / ea abæstumantor
Īnfīnītīvus praesēns
abæstumārī
Īnfīnītīvus perfectum
abæstumātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
abæstumātum īrī
Participium perfectum
abæstumātus
Participium futūrum
abæstumandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary