HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abbacino — definición

Conjugation of abbacino

Regular CEFR B2
/[abˈba.kɪ.noː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abbacinō
abbacinās
is / ea / id abbacinat
nōs abbacināmus
vōs abbacinātis
eī / eae / ea abbacinant
Indicātīvus imperfectum
ego abbacinābam
abbacinābās
is / ea / id abbacinābat
nōs abbacinābāmus
vōs abbacinābātis
eī / eae / ea abbacinābant
Indicātīvus futūrum
ego abbacinābō
abbacinābis
is / ea / id abbacinābit
nōs abbacinābimus
vōs abbacinābitis
eī / eae / ea abbacinābunt
Indicātīvus perfectum
ego abbacināvī
abbacināvistī
is / ea / id abbacināvit
nōs abbacināvimus
vōs abbacināvistis
eī / eae / ea abbacināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abbacināveram
abbacināverās
is / ea / id abbacināverat
nōs abbacināverāmus
vōs abbacināverātis
eī / eae / ea abbacināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abbacināverō
abbacināveris
is / ea / id abbacināverit
nōs abbacināverimus
vōs abbacināveritis
eī / eae / ea abbacināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego abbacinem
abbacinēs
is / ea / id abbacinet
nōs abbacinēmus
vōs abbacinētis
eī / eae / ea abbacinent
Coniūnctīvus imperfectum
ego abbacinārem
abbacinārēs
is / ea / id abbacināret
nōs abbacinārēmus
vōs abbacinārētis
eī / eae / ea abbacinārent
Coniūnctīvus perfectum
ego abbacināverim
abbacināverīs
is / ea / id abbacināverit
nōs abbacināverīmus
vōs abbacināverītis
eī / eae / ea abbacināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abbacināvissem
abbacināvissēs
is / ea / id abbacināvisset
nōs abbacināvissēmus
vōs abbacināvissētis
eī / eae / ea abbacināvissent
Imperātīvus praesēns
abbacinā
vōs abbacināte
Imperātīvus futūrum
abbacinātō
is / ea / id abbacinātō
vōs abbacinātōte
eī / eae / ea abbacinantō
Īnfīnītīvus praesēns
abbacināre
Īnfīnītīvus perfectum
abbacināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
abbacinātūrum esse
Participium praesēns
abbacināns
Participium futūrum
abbacinātūrus
Gerundium (genitīvus)
abbacinandī
Gerundium (datīvus)
abbacinandō
Gerundium (accūsātīvus)
abbacinandum
Gerundium (ablātīvus)
abbacinandō
Supīnum (accūsātīvus)
abbacinātum
Supīnum (ablātīvus)
abbacinātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abbacinor
abbacināris
is / ea / id abbacinātur
nōs abbacināmur
vōs abbacināminī
eī / eae / ea abbacinantur
Indicātīvus imperfectum
ego abbacinābar
abbacinābāris
is / ea / id abbacinābātur
nōs abbacinābāmur
vōs abbacinābāminī
eī / eae / ea abbacinābantur
Indicātīvus futūrum
ego abbacinābor
abbacināberis
is / ea / id abbacinābitur
nōs abbacinābimur
vōs abbacinābiminī
eī / eae / ea abbacinābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego abbaciner
abbacinēris
is / ea / id abbacinētur
nōs abbacinēmur
vōs abbacinēminī
eī / eae / ea abbacinentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abbacinārer
abbacinārēris
is / ea / id abbacinārētur
nōs abbacinārēmur
vōs abbacinārēminī
eī / eae / ea abbacinārentur
Imperātīvus praesēns
abbacināre
vōs abbacināminī
Imperātīvus futūrum
abbacinātor
is / ea / id abbacinātor
eī / eae / ea abbacinantor
Īnfīnītīvus praesēns
abbacinārī
Īnfīnītīvus perfectum
abbacinātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
abbacinātum īrī
Participium perfectum
abbacinātus
Participium futūrum
abbacinandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary