Coniugazione di urtare
urˈtarecolpire, investire con una spinta più o meno forte Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | urto |
| tu | urti |
| lui / lei / Lei | urta |
| noi | urtiamo |
| voi | urtate |
| loro | urtano |
Imperfetto
| io | urtavo |
| tu | urtavi |
| lui / lei / Lei | urtava |
| noi | urtavamo |
| voi | urtavate |
| loro | urtavano |
Passato remoto
| io | urtai |
| tu | urtasti |
| lui / lei / Lei | urtò |
| noi | urtammo |
| voi | urtaste |
| loro | urtarono |
Futuro
| io | urterò |
| tu | urterai |
| lui / lei / Lei | urterà |
| noi | urteremo |
| voi | urterete |
| loro | urteranno |
Condizionale
| io | urterei |
| tu | urteresti |
| lui / lei / Lei | urterebbe |
| noi | urteremmo |
| voi | urtereste |
| loro | urterebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | urti |
| tu | urti |
| lui / lei / Lei | urti |
| noi | urtiamo |
| voi | urtiate |
| loro | urtino |
Imperfetto
| io | urtassi |
| tu | urtassi |
| lui / lei / Lei | urtasse |
| noi | urtassimo |
| voi | urtaste |
| loro | urtassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | urta |
| lui / lei / Lei | urti |
| noi | urtiamo |
| voi | urtate |
| loro | urtino |