Coniugazione di mancare
maŋˈkaremancare verso... nei riguardi di... nei confronti di...: offendere Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | manco |
| tu | manchi |
| lui / lei / Lei | manca |
| noi | manciamo |
| voi | mancate |
| loro | mancano |
Imperfetto
| io | mancavo |
| tu | mancavi |
| lui / lei / Lei | mancava |
| noi | mancavamo |
| voi | mancavate |
| loro | mancavano |
Passato remoto
| io | mancai |
| tu | mancasti |
| lui / lei / Lei | mancò |
| noi | mancammo |
| voi | mancaste |
| loro | mancarono |
Futuro
| io | mancherò |
| tu | mancherai |
| lui / lei / Lei | mancherà |
| noi | mancheremo |
| voi | mancherete |
| loro | mancheranno |
Condizionale
| io | mancherei |
| tu | mancheresti |
| lui / lei / Lei | mancherebbe |
| noi | mancheremmo |
| voi | manchereste |
| loro | mancherebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | manchi |
| tu | manchi |
| lui / lei / Lei | manchi |
| noi | manchiamo |
| voi | manchiate |
| loro | manchino |
Imperfetto
| io | mancassi |
| tu | mancassi |
| lui / lei / Lei | mancasse |
| noi | mancassimo |
| voi | mancaste |
| loro | mancassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | manca |
| lui / lei / Lei | manchi |
| noi | manciamo |
| voi | mancate |
| loro | manchino |