Coniugazione di insorgere
inˈsord͡ʒereriscuotersi dall'obbedienza o sudditanza forzate ad un'autorità dispotica o percepita come tale esplodendo in una generale ribellione collettiva o dando luogo a moti di insurrezione distribuiti in più Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | insorgo |
| tu | insorgi |
| lui / lei / Lei | insorge |
| noi | insorgiamo |
| voi | insorgete |
| loro | insorgono |
Imperfetto
| io | insorgevo |
| tu | insorgevi |
| lui / lei / Lei | insorgeva |
| noi | insorgevamo |
| voi | insorgevate |
| loro | insorgevano |
Passato remoto
| io | insorgei |
| tu | insorgesti |
| lui / lei / Lei | insorgé |
| noi | insorgemmo |
| voi | insorgeste |
| loro | insorgerono |
Futuro
| io | insorgerò |
| tu | insorgerai |
| lui / lei / Lei | insorgerà |
| noi | insorgeremo |
| voi | insorgerete |
| loro | insorgeranno |
Condizionale
| io | insorgerei |
| tu | insorgeresti |
| lui / lei / Lei | insorgerebbe |
| noi | insorgeremmo |
| voi | insorgereste |
| loro | insorgerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | insorga |
| tu | insorga |
| lui / lei / Lei | insorga |
| noi | insorgiamo |
| voi | insorgiate |
| loro | insorgano |
Imperfetto
| io | insorgessi |
| tu | insorgessi |
| lui / lei / Lei | insorgesse |
| noi | insorgessimo |
| voi | insorgeste |
| loro | insorgessero |
Imperativo
Affermativo
| tu | insorgi |
| lui / lei / Lei | insorga |
| noi | insorgiamo |
| voi | insorgete |
| loro | insorgano |