Coniugazione di controbilanciare
kontrobilanˈt͡ʃareannullare o mitigare gli effetti (di una situazione, circostanza o evento) tramite un'azione o effetto opposto Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | controbilancio |
| tu | controbilanci |
| lui / lei / Lei | controbilancia |
| noi | controbilanciamo |
| voi | controbilanciate |
| loro | controbilanciano |
Imperfetto
| io | controbilanciavo |
| tu | controbilanciavi |
| lui / lei / Lei | controbilanciava |
| noi | controbilanciavamo |
| voi | controbilanciavate |
| loro | controbilanciavano |
Passato remoto
| io | controbilanciai |
| tu | controbilanciasti |
| lui / lei / Lei | controbilanciò |
| noi | controbilanciammo |
| voi | controbilanciaste |
| loro | controbilanciarono |
Futuro
| io | controbilancerò |
| tu | controbilancerai |
| lui / lei / Lei | controbilancerà |
| noi | controbilanceremo |
| voi | controbilancerete |
| loro | controbilanceranno |
Condizionale
| io | controbilancerei |
| tu | controbilanceresti |
| lui / lei / Lei | controbilancerebbe |
| noi | controbilanceremmo |
| voi | controbilancereste |
| loro | controbilancerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | controbilanci |
| tu | controbilanci |
| lui / lei / Lei | controbilanci |
| noi | controbilanciamo |
| voi | controbilanciate |
| loro | controbilancino |
Imperfetto
| io | controbilanciassi |
| tu | controbilanciassi |
| lui / lei / Lei | controbilanciasse |
| noi | controbilanciassimo |
| voi | controbilanciaste |
| loro | controbilanciassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | controbilancia |
| lui / lei / Lei | controbilanci |
| noi | controbilanciamo |
| voi | controbilanciate |
| loro | controbilancino |