Coniugazione di affannare
af.fanˈna.recausare affanno, ovvero rendere la respirazione di qualcuno breve, rapida e difficoltosa Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| io | affanno |
| tu | affanni |
| lui / lei / Lei | affanna |
| noi | affanniamo |
| voi | affannate |
| loro | affannano |
Imperfetto
| io | affannavo |
| tu | affannavi |
| lui / lei / Lei | affannava |
| noi | affannavamo |
| voi | affannavate |
| loro | affannavano |
Passato remoto
| io | affannai |
| tu | affannasti |
| lui / lei / Lei | affannò |
| noi | affannammo |
| voi | affannaste |
| loro | affannarono |
Futuro
| io | affannerò |
| tu | affannerai |
| lui / lei / Lei | affannerà |
| noi | affanneremo |
| voi | affannerete |
| loro | affanneranno |
Condizionale
| io | affannerei |
| tu | affanneresti |
| lui / lei / Lei | affannerebbe |
| noi | affanneremmo |
| voi | affannereste |
| loro | affannerebbero |
Congiuntivo
Presente
| io | affanni |
| tu | affanni |
| lui / lei / Lei | affanni |
| noi | affanniamo |
| voi | affanniate |
| loro | affannino |
Imperfetto
| io | affannassi |
| tu | affannassi |
| lui / lei / Lei | affannasse |
| noi | affannassimo |
| voi | affannaste |
| loro | affannassero |
Imperativo
Affermativo
| tu | affanna |
| lui / lei / Lei | affanni |
| noi | affanniamo |
| voi | affannate |
| loro | affannino |