Conjugation of tuomita
/ˈtuo̯mitɑˣ/to express strong disapproval of, denounce; to condemn, reprobate, objurgate, excoriate Ver definición completa →
Aktiivi
Preesens
| minä | tuomitsen |
| sinä | tuomitset |
| hän | tuomitsee |
| me | tuomitsemme |
| te | tuomitsette |
| he | tuomitsevat |
Imperfekti
| minä | tuomitsin |
| sinä | tuomitsit |
| hän | tuomitsi |
| me | tuomitsimme |
| te | tuomitsitte |
| he | tuomitsivat |
Passiivi
Preesens
| minä | tuomitaan |
Imperfekti
| minä | tuomittiin |