Conjugación de provocar
/pɾoboˈkaɾ/Producir una reacción de un sentimiento, inducir un estado diferente. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | provoco |
| tú | provocas |
| él / ella / usted | provoca |
| nosotros | provocamos |
| ellos / ellas | provocan |
| ustedes | provocan |
Pretérito indefinido
| yo | provoqué |
| tú | provocaste |
| él / ella / usted | provocó |
| nosotros | provocamos |
| ellos / ellas | provocaron |
| ustedes | provocaron |
Pretérito imperfecto
| yo | provocaba |
| tú | provocabas |
| él / ella / usted | provocaba |
| nosotros | provocábamos |
| ellos / ellas | provocaban |
| ustedes | provocaban |
Futuro
| yo | provocaré |
| tú | provocarás |
| él / ella / usted | provocará |
| nosotros | provocaremos |
| ellos / ellas | provocarán |
| ustedes | provocarán |
Condicional
| yo | provocaría |
| tú | provocarías |
| él / ella / usted | provocaría |
| nosotros | provocaríamos |
| ellos / ellas | provocarían |
| ustedes | provocarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | provoque |
| tú | provoques |
| él / ella / usted | provoque |
| nosotros | provoquemos |
| ellos / ellas | provoquen |
| ustedes | provoquen |
Pretérito imperfecto
| yo | provocara |
| tú | provocaras |
| él / ella / usted | provocara |
| nosotros | provocáramos |
| ellos / ellas | provocaran |
| ustedes | provocaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | provoca |
| él / ella / usted | provoque |
| nosotros | provoquemos |
| ustedes | provoquen |
| ellos / ellas | provoquen |
Negativo
| tú | no provoques |
| él / ella / usted | no provoque |
| nosotros | no provoquemos |
| ustedes | no provoquen |
| ellos / ellas | no provoquen |