Conjugación de imponer
/impoˈneɾ/Darle un nombre a un recién nacido, a un nuevo miembro de una religión o, en algunas sociedades, al joven que se hace adulto. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | impongo |
| tú | impones |
| él / ella / usted | impone |
| nosotros | imponemos |
| ellos / ellas | imponen |
| ustedes | imponen |
Pretérito indefinido
| yo | impuse |
| tú | impusiste |
| él / ella / usted | impuso |
| nosotros | impusimos |
| ellos / ellas | impusieron |
| ustedes | impusieron |
Pretérito imperfecto
| yo | imponía |
| tú | imponías |
| él / ella / usted | imponía |
| nosotros | imponíamos |
| ellos / ellas | imponían |
| ustedes | imponían |
Futuro
| yo | impondré |
| tú | impondrás |
| él / ella / usted | impondrá |
| nosotros | impondremos |
| ellos / ellas | impondrán |
| ustedes | impondrán |
Condicional
| yo | impondría |
| tú | impondrías |
| él / ella / usted | impondría |
| nosotros | impondríamos |
| ellos / ellas | impondrían |
| ustedes | impondrían |
Subjuntivo
Presente
| yo | imponga |
| tú | impongas |
| él / ella / usted | imponga |
| nosotros | impongamos |
| ellos / ellas | impongan |
| ustedes | impongan |
Pretérito imperfecto
| yo | impusiera |
| tú | impusieras |
| él / ella / usted | impusiera |
| nosotros | impusiéramos |
| ellos / ellas | impusieran |
| ustedes | impusieran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | impon |
| él / ella / usted | imponga |
| nosotros | impongamos |
| ustedes | impongan |
| ellos / ellas | impongan |
Negativo
| tú | imno pongas |
| él / ella / usted | imno ponga |
| nosotros | imno pongamos |
| ustedes | imno pongan |
| ellos / ellas | imno pongan |