Conjugación de holgazanear
olɡaθaneˈaɾObrar con pereza, pachorra o indolencia; rehuir, retardar o diferir el trabajo y las responsabilidades por desidia o negligencia; dedicarse al ocio. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | holgazaneo |
| tú | holgazaneas |
| él / ella / usted | holgazanea |
| nosotros | holgazaneamos |
| ustedes | holgazanean |
| ellos / ellas | holgazanean |
Pretérito indefinido
| yo | holgazaneé |
| tú | holgazaneaste |
| él / ella / usted | holgazaneó |
| nosotros | holgazaneamos |
| ustedes | holgazanearon |
| ellos / ellas | holgazanearon |
Pretérito imperfecto
| yo | holgazaneaba |
| tú | holgazaneabas |
| él / ella / usted | holgazaneaba |
| nosotros | holgazaneábamos |
| ustedes | holgazaneaban |
| ellos / ellas | holgazaneaban |
Futuro
| yo | holgazanearé |
| tú | holgazanearás |
| él / ella / usted | holgazaneará |
| nosotros | holgazanearemos |
| ustedes | holgazanearán |
| ellos / ellas | holgazanearán |
Condicional
| yo | holgazanearía |
| tú | holgazanearías |
| él / ella / usted | holgazanearía |
| nosotros | holgazanearíamos |
| ustedes | holgazanearían |
| ellos / ellas | holgazanearían |
Subjuntivo
Presente
| yo | holgazanee |
| tú | holgazanees |
| él / ella / usted | holgazanee |
| nosotros | holgazaneemos |
| ustedes | holgazaneen |
| ellos / ellas | holgazaneen |
Pretérito imperfecto
| yo | holgazaneara |
| tú | holgazanearas |
| él / ella / usted | holgazaneara |
| nosotros | holgazaneáramos |
| ustedes | holgazanearan |
| ellos / ellas | holgazanearan |
Imperativo
Afirmativo
| tú | holgazanea |
| él / ella / usted | holgazanee |
| nosotros | holgazaneemos |
| ustedes | holgazaneen |
| ellos / ellas | holgazaneen |
Negativo
| tú | no no holgazanees |
| él / ella / usted | no no holgazanee |
| nosotros | no no holgazaneemos |
| ustedes | no no holgazaneen |
| ellos / ellas | no no holgazaneen |