Conjugación de confirmar
konfiɾˈmaɾCorroborar la verdad de una afirmación o un hecho supuesto, o la certeza de una cosa. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | confirmo |
| tú | confirmas |
| él / ella / usted | confirma |
| nosotros | confirmamos |
| ustedes | confirman |
| ellos / ellas | confirman |
Pretérito indefinido
| yo | confirmé |
| tú | confirmaste |
| él / ella / usted | confirmó |
| nosotros | confirmamos |
| ustedes | confirmaron |
| ellos / ellas | confirmaron |
Pretérito imperfecto
| yo | confirmaba |
| tú | confirmabas |
| él / ella / usted | confirmaba |
| nosotros | confirmábamos |
| ustedes | confirmaban |
| ellos / ellas | confirmaban |
Futuro
| yo | confirmaré |
| tú | confirmarás |
| él / ella / usted | confirmará |
| nosotros | confirmaremos |
| ustedes | confirmarán |
| ellos / ellas | confirmarán |
Condicional
| yo | confirmaría |
| tú | confirmarías |
| él / ella / usted | confirmaría |
| nosotros | confirmaríamos |
| ustedes | confirmarían |
| ellos / ellas | confirmarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | confirme |
| tú | confirmes |
| él / ella / usted | confirme |
| nosotros | confirmemos |
| ustedes | confirmen |
| ellos / ellas | confirmen |
Pretérito imperfecto
| yo | confirmara |
| tú | confirmaras |
| él / ella / usted | confirmara |
| nosotros | confirmáramos |
| ustedes | confirmaran |
| ellos / ellas | confirmaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | confirma |
| él / ella / usted | confirme |
| nosotros | confirmemos |
| ustedes | confirmen |
| ellos / ellas | confirmen |
Negativo
| tú | no no confirmes |
| él / ella / usted | no no confirme |
| nosotros | no no confirmemos |
| ustedes | no no confirmen |
| ellos / ellas | no no confirmen |