Conjugación de abandonar
/abandoˈnaɾ/Dejar el asegurado por cuenta del asegurador, relativos a accidentes del comercio marítimo, las cosas aseguradas, con el fin de obtener el pago del seguro. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | abandono |
| tú | abandonas |
| él / ella / usted | abandona |
| nosotros | abandonamos |
| ellos / ellas | abandonan |
| ustedes | abandonan |
Pretérito indefinido
| yo | abandoné |
| tú | abandonaste |
| él / ella / usted | abandonó |
| nosotros | abandonamos |
| ellos / ellas | abandonaron |
| ustedes | abandonaron |
Pretérito imperfecto
| yo | abandonaba |
| tú | abandonabas |
| él / ella / usted | abandonaba |
| nosotros | abandonábamos |
| ellos / ellas | abandonaban |
| ustedes | abandonaban |
Futuro
| yo | abandonaré |
| tú | abandonarás |
| él / ella / usted | abandonará |
| nosotros | abandonaremos |
| ellos / ellas | abandonarán |
| ustedes | abandonarán |
Condicional
| yo | abandonaría |
| tú | abandonarías |
| él / ella / usted | abandonaría |
| nosotros | abandonaríamos |
| ellos / ellas | abandonarían |
| ustedes | abandonarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | abandone |
| tú | abandones |
| él / ella / usted | abandone |
| nosotros | abandonemos |
| ellos / ellas | abandonen |
| ustedes | abandonen |
Pretérito imperfecto
| yo | abandonara |
| tú | abandonaras |
| él / ella / usted | abandonara |
| nosotros | abandonáramos |
| ellos / ellas | abandonaran |
| ustedes | abandonaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | abandona |
| él / ella / usted | abandone |
| nosotros | abandonemos |
| ustedes | abandonen |
| ellos / ellas | abandonen |
Negativo
| tú | no abandones |
| él / ella / usted | no abandone |
| nosotros | no abandonemos |
| ustedes | no abandonen |
| ellos / ellas | no abandonen |