ρρ

Ορισμοί

1. διπλό συμφωνικό γράμμα ρο ⟨ρ⟩ που γράφεται σε παράγωγα ή σύνθετα στις εξής περιπτώσεις:
2. το εν-, παλι-, παν-, συν-, υπερ- + ⟨ρ⟩
3. για λέξεις από τα αρχαία ελληνικά με δεύτερο συνθετικό που αρχίζει με ⟨ρ⟩: διατηρείται και στα νέα ελληνικά το ρ του δεύτερου συνθετικού που διπλασιαζόταν όταν βρισκόταν μετά από φωνήεν που ήταν βραχύχρονο
4. σε νεότερες συνθέσεις
5. αν είναι δάνεια, γράφεται το διπλό ρρ όταν και τα δύο συνθετικά προέρχονται από αρχαίες λέξεις
6. όταν είναι λόγιες συνθέσεις γράφεται διπλό ρρ
7. στους αόριστους ρημάτων με αύξηση που είχαν διπλό ρο, απλοποιείται

Παραδείγματα

“έρρινος (αλλά και ένρινος), παλίρροια, παρρησία, συρραφή, υπερρεαλιστής”

“άρρητος (< αρχαία ελληνική ἄρρητος ᾰ- βραχύ + ῥητός)”

“αιμορραγία (< αρχαία ελληνική αἱμορραγία ο (βραχύ) + -ρραγία < ῥήγνυμι),”

“παλίρροια (< αρχαία ελληνική παλίρροια ῐ βραχύ + -ρροια < ῥέω)”

“ενώ όταν το φωνήεν ήταν μακρόχρονο, το ρ δεν διπλασιαζόταν”

“εύρυθμος > αρχαία ελληνική εὔρυθμος”

“ηχο-ρρύπανση αλλά αφισο-ρύπανση)”

“εμπορο-ρράπτης”

“αλλά όχι στις λαϊκές συνθέσεις”

“αρχαία ελληνική ῥάπτω, αόριστος ἔρραψα - κοινή νεοελληνική ράβω, αόριστος με απλοποιημένη γραφή έραψα”

“αλλά όχι όταν ήδη υπάρχει στον ενεστώτα, σε λόγια λέξη”

“αρχαία ελληνική συρράπτω, αόριστος συνέρραψα - κοινή νεοελληνική συνέρραψα”

Επίπεδο CEFR