απομόνωση

Ορισμοί

1. η ενέργεια με την οποία απομονώνω κάτι ή κάποιον
2. η κατάσταση κατά την οποία κάποιος ζει απομονωμένος, μακριά από τον κόσμο, ή είναι απομονωμένος από κάποιο φυσικό ή κοινωνικό περιβάλλον
3. ειδικός χώρος σε φυλακή όπου οδηγούνται οι κρατούμενοι σε περίπτωση πειθαρχικού παραπτώματος και μένουν εκεί μόνοι, χωρίς να έρχονται σε επαφή με συγκρατούμενους ή επισκέπτες
4. ιδιότητα όπου οι συναλλαγές (transactions) πρέπει να είναι ανεξάρτητες μεταξύ του (βλ. ACID)

Ισοδύναμα

Παραδείγματα

“Η απομόνωση κατά την πανδημία ήταν δύσκολη.”

The isolation during the pandemic was hard.

Επίπεδο CEFR